า…อืม…อย่ารบกวนข้า…” เพิ่งลืมตาขึ้นมา จั่วม่อยังคงงัวเงีย หลังจากนั้นสักครู่ จิตใจค่อยรวมตัว มันเบิกตาโพลง ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ถามเสี่ยวกั่วอย่างตึงเครียดว่า“เจ้าบอกว่าท่านเจ้าสำนักเรียกข้าไปยังที่ใดนะ?”“ท่านเจ้าสำนักเรียกท่านไปยังโถงสุญตา…” เสี่ยวกั่วยังย้ำประโยคเดิมอย่างเหนียมอายโดยไม่กล่าวคำใด จั่วม่อเผ่นผึง แล่นออกจากหุบเขาลมตะวันตกดุจพายุหอบหนึ่งนางต้องล้อข้าเล่นแน่ๆ!หากท่านเจ้าสำนักเรียกมันไปยังโถงสุญตา เช่นนั้นย่อมหมายความว่ามีเรื่องสำคัญจะประกาศ!ตลอดทาง มันครุ่นคำนึงอย่างกังขา คราวนี้ท่านเจ้าสำนักจะประกาศเรื่องสำคัญอันใดอีก?
