ม้เหล่านี้ จั่วม่อระบายลมหายใจยาว ในวันนี้มันมีกำไรงามจริงๆ การค้าชิ้นโตมูลค่าสองร้อยจิงสือระดับสาม ช่างคุ้มค่าพอๆ กับรายได้ต่อวันเลยทีเดียวมันส่งหนึ่งชิ้นจิงสือระดับสามให้แก่หลี่อิงฟั่งตามปกติ นี่เป็นส่วนของสำนัก มันเมื่อยืมร้านค้าของสำนักมาใช้งาน ก็ย่อมต้องจ่ายค่าเช่าเสียหน่อย อีกไม่เกินเจ็ดแปดวันมันสมควรล้างหนี้สินก้อนมหึมานี้ได้สำเร็จ ทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นมากกำลังจะไปพักผ่อน จั่วม่อพลันได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลัง “ศิษย์น้อง!”จั่วม่อชะงักเท้ากึก หันขวับ เห็นศิษย์พี่เหวยเสิ้งยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าร้าน“ศิษย์พี่!” จั่วม่อตื่นเต้นยินดี วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ศิษย์พี่เหวยเสิ้งดูแตกต่างเป็นคนละคนกับตอนที่จากกันครั้งสุดท้าย แม้ว่ามันยังคงสวมใส่เสื้อแขนสั้นเก่าๆ เหมือนเดิมแต่เจตจำนงกระบี่ที่เคยพลุ่งพล่านดุดันอยู่รอบกาย กลับหายไปโดยสิ้นเชิง ท่วงท่าสภาวะของศิษย์พี่ค่อนข้างธรรมดาสามัญ ยิ่งอยู่ในเสื้อผ้าเช่นนี้ มันยิ่งไม่ปรากฏพลังสภาวะใด คนคล้ายซิวเจ่อระดับต่ำที่พื้นเพอย่างยิ่งผู้หนึ่งจากสิ่งนี้ เห็นได้ชัดว่าพลังฝีมือของศิษย์พี่เหวยเสิ้งรุดหน้าไปอย่างใหญ่หลวง!อย่างรวดเร็ว จั่วม่อกลายเป็นตะลึงลานมากกว่าเดิม ศิษย์พี่เหวยเสิ้งเข้าสู่ด่านหนิงม่ายแล้ว! จิตสำนึกของจั่วม่อเฉียบไวเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งมันยังเคยประมือกับฉางเหิงผู้กำลังจะเข้าสู่ด่านหนิงม่าย ทำให้สามารถสัมผัสเรื่องนี้ได้ในทันทีนี่…นี่จะ