ลุกขึ้น แล้วต้องตระหนกอย่างกะทันหัน เห็นเส้นสีทองแดงหนาทึบสองเส้นเริ่มต้นจากใจกลางฝั่ามือทั้งสองข้าง ลากมาตามลำแขนไปยังส่วนอกของมัน และตัดไขว้กันในตำแหน่งกึ่งกลางอก แล้วแยกตัวออกจากกัน ไล่ลงไปตามท่อนขา จนไปสิ้นสุดที่ใจกลางฝั่าเท้าทั้งสองข้าง จุดตัดตรงทรวงอกเป็นเหมือนเส้นสีแดงสองเส้นขมวดเป็นปมเห็นความวิตกของจั่วม่อ ผูเยากล่าวเหมือนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องว่า “ไม่ต้องกังวลหลังจากผ่านไปสองวัน เส้นเหล่านี้จะผสานรวมเข้ากับเลือดเนื้อของเจ้า กระทั่งผู้ที่ใช้เนตรฟั้ายังมิอาจมองเห็นได้”จั่วม่ออดทอดถอนอย่างโล่งอกไม่ได้ หากมันออกไปด้วยรอยสักน่ากลัวเช่นนี้ ชีวิตของมันคงไม่อาจอยู่สุขสบายอีกต่อไปแล้ว“แผนผังปิศาจอันนี้ค่อนข้างเรียบง่าย แน่นอน อย่าคาดหวังว่ามันจะมีความสามารถมากมาย” ผูเยาบอกอย่างไม่รับผิดชอบ “เจ้ายากจนเกินไป ไม่มีจิงสือ ก็ย่อมไม่มีสิ่งที่ดีอันใด”จั่วม่อรู้สึกว่าจุดกึ่งกลางหว่างคิ้วเจ็บปวดมาก อดยกมือขึ้นสัมผัสไม่ได้ พอแตะที่หว่างคิ้ว นิ้วมือของมันคล้ายสัมผัสบางอย่างที่ผิดปกติ“สิ่งนี้คืออะไร?” จั่วม่อนึกออกในทันใดว่าผูเยาบอกว่าจะเพิ่มสิ่งอื่นลงไปด้วย“ฮี่ฮี่ นั่นคือเมล็ดพันธุ์อสูร” ผูเยาภูมิใจมาก “แม้ว่าสิ่งนี้ไม่สามารถเปรียบเทียบเมล็ดพันธุ์อสูรของจริงได้ แต่สำหรับเจ้าก็มากเกินพอแล้ว”จั่วม่อล่วงรู้เรื่องเมล็ดพันธ์อสูรอยู่บ้าง เยามีเมล็ดพันธุ์อสูร ม๋อมีแกนปิศาจ นี่เป็นพื้นฐานที่สำคัญสำหรับก