่อผู้แขวนค้างอยู่กลางเวหา ปราณธรรมชาติถาโถมเข้าหามันด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว ร่างกายมันไม่ต่างจากวังวนมหึมา สูบกลืนปราณธรรมชาติทั้งมวลอย่างบ้าคลั่งอันที่จริง ปราณธรรมชาติบริเวณหน้าประตูใหญ่พรรคอัจฉริยะปราณไม่ได้หนาแน่นเท่าใด แต่พลังดูดจากภายในร่างของจั่วม่อมีพลานุภาพมากเกินไป เมื่อสูบกลืนปราณธรรมชาติโดยรอบจนเกลี้ยงฉาดอย่างรวดเร็ว มันก็เริ่มดึงดูดปราณธรรมชาติจากที่ห่างออกไปให้เข้ามาแทน การสูบกลืนปราณธรรมชาติโดยไม่กลั่นกรองราวกับปล้นสะดมภ์เช่นนี้ ผู้ใดจะเคยพบห็นมาก่อน? ยิ่งไปกว่านั้น นี่ยังเป็นการดูดกลืนปราณธรรมชาติขณะที่มันกำลังต่อสู้อีกด้วยนี่…นี่มันน่าอัศจรรย์พันลึกเกินไปแล้ว!จั่วม่อไม่ได้รู้ตัวเลยว่าทำให้ผู้อื่นแตกตื่นกันถึงเพียงไหน เวลานี้มันดุจสัตว์ร้ายจนตรอก สมาธิจิตใจทั้งมวลจดจ่ออยู่กับแมงมุมโลหิตที่เบื้องหน้า ความคิดใดใช้การได้ มันล้วนงัดออกมาใช้จนหมดสิ้นเดิมพันด้วยทุกสิ่ง!มันเพิกเฉยต่อความเจ็บปวดในเส้นชีพจรปราณโดยสิ้นเชิง ตั้งอกตั้งใจสูบกลืนปราณธรรมชาติรอบข้างอย่างเกรี้ยวกราด โดยไม่คำนึงถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาไฟน้ำเงินเจิดจ้าบาดตายิ่งกว่าเดิม ด้วยอิทธิพลของปราณธรรมชาติไม่บริสุทธิ์ที่เพิ่มเข้ามา มันไม่ได้ลุกไหม้อย่างเงียบเชียบอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นเสียงแตกปะทุกระหึ่มกึกก้อง! หากไฟน้ำเงินก่อนนี้สงบเรียบร้อยดุจหญิงสาวในหอห้อง เช่นนั้นเปลวไฟในยามนี้ ก็เป็นบุรุษกำยำที่กำลังเดือดด
