ขออำลาไปก่อนโอกาสหน้าพบกันใหม่!”เมื่อผู้คนลืมตาขึ้นมาได้ ไหนเลยจะยังมีเงาร่างของจั่วม่อหลงเหลืออยู่อีก? การประลองรอบสุดท้ายนี้น่าอัศจรรย์เกินไป ผู้คนเกือบทั้งหมดคล้ายสูญเสียจิตวิญญาณ ยืนเหม่อลอยอยู่กับที่ เมื่อพวกมันได้สติ มองไปยังสนามต่อสู้เมื่อครู่ แมงมุมโลหิตดูรันทดหดหู่ บาดแผลลึกหลายชุ่นบนสองขาหน้าของมันดูน่าหวาดหวั่น ไม่เหลือเค้าความดุร้ายองอาจดังเช่นก่อนหน้าศิษย์พี่ฉางเหิงยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาหลับพริ้ม สองขาจมลึกลงไปในพื้นหินจนถึงเข่ามันไม่ไหวติง ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปใกล้อึดใจต่อมา แสงกระบี่ทะยานลงมาจากฟากฟั้า เป็นผู้อาวุโสของพรรคอัจฉริยะปราณผู้หนึ่ง มันกวาดมองรอบด้าน พอพบเห็นแมงมุมโลหิตที่ได้รับบาดเจ็บและเศร้าสลด สีหน้าพลันแปรเปลี่ยน ตวาดถามอย่างดุดันว่า “นี่มันเกิดอะไรกันขึ้น?”เหล่าศิษย์พากันงึมงำ แต่ไม่มีผู้ใดกล่าววาจา หลินเอวี่ยนเห็นสายตาของผู้อาวุโสหันมาทางมัน ได้แต่กัดฟันก้าวเข้าไปหา เล่าเรื่องราวอย่างรวบรัดรอบหนึ่ง“ฮึ่ม สำนักกระบี่สุญตาอวดดีเกินไปแล้ว!” ผู้อาวุโสพรรคอัจฉริยะปราณแค่นเสียงอย่างเย็นชา ดวงตาสาดประกายเจิดจ้า แต่แล้วเมื่อมันหันมามองฉางเหิงผู้ยังยืนหลับตานิ่งเงียบ ดวงตาก็เปลี่ยนเป็นปลาบปลื้มยินดีในทันทีในเวลาเดียวกัน ฉางเหิงลืมตาขึ้น แสงสีเลือดวาบประกายในดวงตา แล้วหายวับไป!มันแหงนหน้าขึ้น แผดเสียงกู่เกรี้ยวกราดสะเทือนฟั้า!เหวินเฟยทีแรกอึ้งงัน จากนั้นสีหน้าปิ
