ีผู้หนึ่งแต่มันย่อมทราบกระจ่างแก่ใจ เหตุผลครึ่งหนึ่งของชัยชนะในครั้งนั้น เนื่องเพราะคู่ต่อสู้ผู้นั้นเป็นเพียงชนชั้นสวะผู้หนึ่งแต่คู่ต่อสู้ของมันในครานี้คือฉางเหิง จั่วม่ออดลอบกวาดตามองประเมินอีกฝั่ายไม่ได้ทั้งท่วงท่าหนักแน่นมั่นคง ทั้งแรงกดดันที่คุกคามออกมา บันดาลให้จั่วม่อเชื่อจนหมดใจว่าพลังฝีมือของอีกฝั่ายย่อมร้ายกาจสุดหยั่งคาด จั่วม่อยามนี้ผ่านประสบการณ์ต่อสู้ไม่น้อย ผู้ใดที่มันควรสู้ ผู้ใดที่ควรหลบเลี่ยง จั่วม่อทราบกระจ่างดุจฝั่ามือตัวเอง“ข้ายอมแพ้! เจ้าต้องการสิ่งของชิ้นใด?” จั่วม่อตอบสนองรวดเร็วมาก มันมาคราวนี้ก็เพื่อความร่ำรวย เวลานี้นับว่าทำกำไรได้มากพอแล้ว มันได้ชัยมาสี่รอบติดต่อกัน แม้ว่าจะยอมรับความพ่ายแพ้เสียหนึ่งรอบ จะอย่างไรยังคงกำไรยุทธภัณฑ์เวทสามชิ้น นับว่าอิ่มอกอิ่มใจไม่น้อยทีเดียวเพียงมองรอบเดียว ก็เห็นซึ้งแล้วว่ามันไม่ได้อยู่ในระดับใกล้เคียงกับฉางเหิง ย่อมไม่มีโอกาสเอาชัยแม้แต่น้อย เช่นนั้นยอมแพ้เสียเลยไม่ดีกว่าหรือ หากถูกอีกฝั่ายทำร้ายบาดเจ็บ ทีนี้จะกลายเป็นขาดทุนแล้ว ลูกผู้ชายยกขึ้นได้วางลงได้จึงนับเป็นพ่อค้าที่ดีจั่วม่อปลอบใจตนเองฉางเหิงเพ่งมองจั่วม่อแวบหนึ่ง จากนั้นแย้มยิ้ม “เจ้าเป็นคนฉลาด”“ข้ารู้ขีดจำกัดของข้า” จั่วม่อกล่าวพลางประสานมือ มันอยากรีบไปจากที่นี่ในทันทียิ่งอยู่นานมากเท่าใด ก็ยิ่งรู้สึกว่าบุรุษที่ดูธรรมดาผู้นี้ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น ”ศิษย์พี่ฉ
