ปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา จั่วม่อชักนำพลังปราณขุมเล็กๆ นี้ไปยังจุดหย่งเฉวียนที่ฝั่าเท้าหากไม่มีเศษเสี้ยวจิตสำนึกส่วนนี้ จั่วม่อย่อมไม่มีปัญญาควบคุมพลังปราณขุมเล็กๆ นี้ได้เพียงแค่กระบวนท่าดรรชนีที่ไม่สามารถหยุดชะงักขาดตอน ก็เพียงพอที่มันจะสำรอกออกมาเป็นเลือด แต่มันเมื่อสามารถแบ่งแยกจิตสำนึกออกมา ก็สามารถทำสามสิ่งได้พร้อมๆ กันเมื่อจิตใจถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน จั่วม่อรู้สึกอึดอัดมาก เพียงชั่วครู่เท่านั้น มันก็รู้สึกศีรษะเจ็บปวดอย่างรุนแรงเป็นความเจ็บปวดที่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง!กาลก่อน ตอนที่จิตสำนึกของมันถูกผ่าครึ่งด้วยเจตจำนงกระบี่ของอาจารย์ลุงซินหยาน ก็เป็นความรู้สึกเช่นนี้เอง นั่นเป็นช่วงเวลาที่มันตกลงไปในกับดักของผูเยา จนต้องฝึกปรือเคล็ดบำเพ็ญสูดปราณก่อนกำเนิดแต่หนนี้เพื่อจิงสือ! เพื่อไข่มุกหยิน!จั่วม่อทนได้!ทุ่มเทความพยายาม ควบคุมพลังปราณขุมเล็กๆ ตรงไปยังจุดหย่งเฉวียน แล้วบังคับให้พลังปราณขุมนั้นเริ่มหมุนวนอย่างต่อเนื่อง จากนั้นเร่งเร้าพลังปราณ พลังปราณขุมเล็กๆ ก็หมุนวนเร็วขึ้น เร็วขึ้นอย่างต่อเนื่อง ค่อยๆ ก่อตัวเป็นวังวันเล็กๆ แห่งหนึ่ง ที่ฝั่าเท้าดูเหมือนจะบังเกิดแรงดึงดูดขุมหนึ่ง ปราณธรรมชาติในบริเวณโดยรอบคล้ายค่อยๆไหลมายังวังวนเล็กๆ นี้นี่เป็นสิ่งที่จั่วม่อไม่เคยลองทำมาก่อน แต่เพื่อจิงสือ มันไม่แยแสสนใจอะไรมากนักจะว่าไปแล้ว วิธีนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากกระบวนท่าเจ็ดวังวนของเพลงกระบี่เพลิง
