นแบกรับไว้ได้หกสิบชิ้นจิงสือระดับสาม สำหรับจั่วม่อถือเป็นเงินก้อนโตทีเดียวบางทีมันน่าจะซื้อชุดเกราะปราณที่เหมาะสมสักชุด เกราะปราณที่มันสวมใส่อยู่ตอนนี้เป็นชุดเกราะปราณระดับสองที่อาจารย์ลุงหยานเล่อเคยให้ไว้ ช่างไม่เข้ากับยุทธภัณฑ์เวทระดับสามชั้นยอดเช่นกระบี่หยดน้ำเอาเสียเลย อย่างไรก็ตาม มันก็เพียงแค่คิดเท่านั้น ด้วยหกสิบชิ้นจิงสือระดับสาม ย่อมเป็นไปได้ที่จะซื้อหาเกราะปราณระดับสามสักชุด แต่สิ่งที่เงินจำนวนนี้ซื้อหาได้ เป็นเพียงเกราะปราณระดับสามสามัญทั่วไปไม่ใช่เกราะปราณระดับสามชั้นยอดอย่างที่มันปรารถนาหลังจากขบคิดอย่างถี่ถ้วน จั่วม่อตัดสินใจยังไม่ใช้จิงสือจำนวนนี้ชั่วคราว มันจำได้ว่าในร่างมันยังมีจอมเขมือบจิงสือผู้ยิ่งใหญ่ ผูเยาจริงดังคาด พอกลับถึงลานน้อยลมตะวันตก ผูเยาก็ออกมาทันที“ข้าต้องการจิงสือ ว่ามา เจ้าต้องการสิ่งใดแลกเปลี่ยน?” ผูเยากล่าวอย่างถือดี แต่ยังไม่วายเตือนจั่วม่อ “อย่างไรก็ตาม จิงสือจำนวนเล็กน้อยเท่านี้ สิ่งที่เจ้าสามารถแลกเปลี่ยนกลับไป ก็ไม่ได้ดีมากนัก”“ข้าสามารถแลกกับสิ่งใดได้บ้าง?” จั่วม่อไม่ได้โง่ มันโยนหินถามทางประโยคหนึ่งแม้ว่าตอนนี้ผูเยาจะสติปัญญาต่ำลง แต่เจ้าผู้นี้มีประวัติกับมันอย่างโชกโชน มันเคยถูกบังคับค้าขายมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง“อืมม์ คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะมีความก้าวหน้า” ผูเยากวาดตามองจั่วม่อขึ้นๆ ลงๆ สองสามรอบ จากนั้นยิ้มอย่างกลอกกลิ้ง “แต่นี่ก็ดีแล้ว
