แห้ง รูปโฉมอันสะคราญล้ำของพวกนางอับเฉาไปอย่างรวดเร็ว สูญเสียความมีชีวิตชีวาไปจนหมดสิ้นผิวหนังผุพัง เน่าเปือย เผยให้เห็นกระดูกขาวที่อยู่ภายในเพียงชั่วลัดนิ้วมือเดียว สตรีโฉมงามกลุ่มหนึ่งกลับกลายเป็นกองโครงกระดูกผุพังกองหนึ่งในอกปันปั่วนมวนท้อง จั่วม่อรู้สึกคล้ายกินแมลงวันนับไม่ถ้วน อยากขย้อนให้หมดไส้หมดพุง! ความพลิกผันของเหตุการณ์นี้สุดจะรับไว้ได้ทัน ทั้งร่างมันราวกับโลหิตไหลพุ่งย้อนกลับ แทบกระอักเลือดออกมากระบวนท่าไม้ตายอันอำมหิตกระไรเช่นนี้…จั่วม่อแตกตื่นสุดระงับ ผู้ที่สร้างค่ายกลเขาวงกตนี้น่าพรั่นพรึงอย่างแท้จริง! มันไม่ได้รู้สึกถึงพลังปราณเลยแม้แต่น้อย นี่เป็นการโจมตีโดยไร้ร่องรอยอย่างสิ้นเชิง ในเวลานี้เองหูของมันได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนและเร่งร้อน ทันใดนั้นภาพเบื้องหน้าพลันบิดเบี้ยวราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังสูบกลืนทั้งฉากอย่างรุนแรงโฉมสะคราญ โครงกระดูก กระดานหมากรุกขาวดำ ทั้งหมดหายวับไปกับตาจากนั้นมันก็เห็นผูเยา ผูเยาอ้าปากกว้าง ควันกลุ่มใหญ่ถูกดูดเข้าไปในปาก สภาพของผูเยาดูสุขสบายและพออกพอใจ ผูเยาฟืนขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด? เป็นมันใช่หรือไม่ที่ทำลายค่ายกลเขาวงกตเมื่อสักครู่?พอสูบกลืนควันสายนั้นจนหมด ผูเยาปิดปาก หันกลับมามองจั่วม่อ กล่าวลอยๆ“เจ้ามีเลือดกำเดาไหล”จั่วม่ออึ้งไปวูบหนึ่ง รีบยกมือแตะจมูก เปือนเลือดจริงๆ ด้วย!“ฮ่าฮ่าฮาๆๆๆๆๆ…” ผูเยาหัวร่องอหาย ขณะมองดูจั่วม่ออย่างมีความห
