มดูแคลนเศษเสี้ยวสุดท้ายในหัวใจของมันหายวับไป ยามนี้ในสายตามัน เห็นจั่วม่อเป็นคู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบมาเหวินเฟยขบฟันแน่น โคจรพลังปราณในร่างอย่างเกรี้ยวกราด พัดเทียนเหอรวบปิดดังพรึบ ปลายพัดจ่อจี้ใส่จั่วม่ออย่างนุ่มนวลคุกวารีฟั้า!ประกายแสงสีน้ำเงินสดพวยพุ่งออกจากปลายพัด ล่องลอยเข้าหาจั่วม่ออย่างเชื่องช้าจั่วม่อในใจบังเกิดสังหรณ์อันตรายพลุ่งขึ้นอย่างฉับพลัน แสงสีน้ำเงินขุมนี้ถึงกับสร้างแรงกดดันให้แก่มันมากกว่าทุกกระบวนท่าก่อนหน้านี้ มันไม่กล้าละเลย เคลื่อนจิตสำนึก มวลน้ำตกเย็นเยือกที่ลอยค้างกลางอากาศพลันตอบสนอง กระโจนเข้าใส่กลุ่มแสงสีน้ำเงินในสายน้ำตกประกอบด้วยลูกไฟโปร่งใสเล็กๆ มากมายสุดประมาณ ในลูกไฟเป็นเจตจำนงกระบี่ซึ่งแต่ละเล่มอ่อนโยนเสมือนน้ำห่าฝนลูกไฟสาดพุ่งออกจากสายน้ำตก ตรงเข้าล้อมกรอบกลุ่มแสงสีน้ำเงินทันใดนั้น เหวินเฟยสะบัดคลี่พัดเทียนเหอกางออกดังพรึบ ตวาดเสียงเหี้ยมเกรียม“เปิด!”กลุ่มแสงสีฟั้าขยายพรวดอย่างกะทันหัน กลายเป็นตาข่ายแสงมหึมา ครอบใส่จั่วม่อตรงๆ จั่วม่อไหนเลยจะมีปัญญาหลบพ้น ถูกตาข่ายกลืนเข้าไปในฉับพลันจั่วม่อรู้สึกเพียงแสงสีฟั้าจู่ๆ ก็โถมทับมัน เพียงชั่วพริบตา คลื่นน้ำก็ท่วมเต็มในครรลองสายตา รอบข้างพร่าเลือน บริเวณกว้างใหญ่ล้วนเต็มไปด้วยน้ำ!จั่วม่อคล้ายคุ้นเคยกับฉากนี้มาก! มันเคยฝึกกระบี่ในแม่น้ำ เป็นธรรมดาที่จะคุ้นตากับภาพนี้ เวลานี้มันถูกขังอยู่ในฟองอ
