ย่างไม่เชื่อสายตารอบๆ กระบี่ยาวสามฉื่อ ห่อหุ้มไว้ด้วยใบมีดเพลิงสีน้ำเงินยาวสิบฉื่อ ซึ่งกำลังลุกไหม้อย่างแช่มช้าและไร้สุ้มเสียง เปลวไฟสีน้ำเงินนี้ประกอบด้วยน้ำทั้งหมด สวรรค์! มันดูดกลืนคุกวารีฟั้าของศิษย์พี่เหวินเฟยจนเกลี้ยงฉาด แล้วเปลี่ยนเป็นอาวุธของตัวเอง!ในโลกนี้ มีสิ่งที่น่าอัศจรรย์ปานนี้อยู่ด้วยหรือ?เจ้าผู้นี้เป็นเพียงซิวเจ่อด่านจู้จีจริงๆ?มองลงไปยังเสี่ยวกั่ว เถาซูเอ๋อร์ และหมิงเต้าที่ด้านล่าง จั่วม่อเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ประกายโทสะวาบขึ้นในดวงตาสองมือชูกระบี่ขึ้นเหนือศีรษะ เพลิงธาราบนกระบี่ราวกับบุปผาขนาดยักษ์ เบ่งบานทะยานฟั้าโดยไร้เสียง“ตาย!”เสียงตวาดด้วยโทสะดังสนั่นหวั่นไหว ไม่ผิดอันใดกับฟั้าผ่ากลางแจ้งด้วยโทสะทั้งหมด จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ทั้งหมด พลังปราณทั้งหมด จั่วม่อดุจลำแสงสายหนึ่ง โถมฟันลงมาอย่างดุดัน!ลำแสงสีน้ำเงินตรงแน่วกวาดวาบลงจากฟั้าสวรรค์ สว่างเจิดจ้าจนผู้คนไม่อาจมองตรงๆเหวินเฟยกับพวกทั้งสามที่ด้านล่างสีหน้าซีดจนเขียว เจ้าผู้นี้บ้าไปแล้ว!สภาวะกระบี่ท่านี้เกรี้ยวกราดถึงที่สุด ครอบคลุมใส่พวกมันทั้งสามโดยพร้อมเพรียง!ทั้งสามในเวลานี้ไหนเลยจะมีเวลาสนใจผู้อื่น พวกมันรีบงัดไม้ตายก้นหีบออกมาปั้องกันตนเองม่านน้ำปรากฏขึ้นรอบกายเหวินเฟย ยังหนากว่าครั้งก่อนเสียอีก เถาซูเอ๋อร์เกราะปราณดอกท้อบนร่างนางเปล่งแสงสีชมพูเจิดจ้า กลุ่มดอกท้อหมุนคว้างอยู่กลางอากาศปกปั้องนางไว้ตรง
