ใจกลาง หมิงเต้ากระชากระฆังสัมฤทธิ์ออกมาอย่างขุ่นแค้น ระฆังขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา ครอบปิดตัวมันไว้ภายในอย่างแน่นหนาจั่วม่อในเวลานี้ลืมสิ้นทุกอย่าง ในสายตามันมีเพียงสามคนด้านล่างเท่านั้น สิ่งเดียวที่มันกระทำในยามนี้ คือเร่งเร้าพลังปราณอย่างดุเดือด แล้วผลักดันลงไปอย่างบ้าคลั่ง!แสงสีน้ำเงินเย็นเยียบพุ่งตรงลงมาจากฟากฟั้า พลังสภาวะสะท้านฟั้าสะเทือนดินหวดฟาดใส่ทั้งสามอย่างแม่นยำการโจมตีกระบี่ที่ใช้มากที่สุดคือทิ่มแทงและกวาดฟัน กระทั่งการสับยังไม่ค่อยใช้กันผู้ใดจะคาดคิดได้ ว่ากระบี่ยังสามารถหวดฟาดใส่ผู้คน สิ่งที่จั่วม่อใช้ออกยามนี้คือหวดฟาดลงมาตรงๆ ราวกับอาวุธที่มันถือไม่ใช่กระบี่บิน แต่เป็นค้อนยักษ์อันหนักหน่วงด้ามหนึ่ง!บูม!แสงสีน้ำเงินสว่างวาบท่วมฟั้า กลืนกินทั้งสามคนบนพื้นในบัดดลหลังจากเสียงระเบิดสนั่นลั่นโลกแทบหูดับ ก็เป็นความเงียบกริบดุจปั่าช้าจั่วม่อขาอ่อนยวบ ทรุดนั่งลงบนพื้น หอบหายใจสุดชีวิตเพลิงธาราผลาญฟั้ารุนแรงเกินไปสำหรับมัน หลังจากใช้ท่าไม้ตายนี้ออกมา มันแทบไม่หลงเหลือแม้แต่พลังต่อสู้ขั้นพื้นฐานอย่างไรก็ตาม…จั่วม่อกัดฟัน ใช้กระบี่หยดน้ำพยุงตัวลุกขึ้น เหม่อมองไปยังหลุมลึกกว่าสามสิบจั้งในใจมันมีเพียงคำเดียว…สุดยอด!ภายในหลุมใหญ่ เหวินเฟยกับพวกทั้งสามนอนหมดสติจากแรงระเบิด เสื้อผ้าของเหวินเฟยฉีกขาดเหมือนผ้าขี้ริ้ว เถาซูเอ๋อร์เกราะปราณแตกร้าวไปทั้งร่าง ส่วนระฆังของหมิงเต้า ระเบิดกระจาย
