(เหวินเฟย – อักษรเหิน)“ทุกท่าน สบายดี” จั่วม่อยกมือทักทายเอี้ยนหมิงจื่อกับหูซานสีหน้าน่าเกลียดอยู่บ้าง ดี? ดี? จะเอาอะไรมาดี? ตั้งแต่พวกมันกลับไปยังพรรค สิ่งที่พวกมันได้รับก็มีแต่การดูถูกเหยียดหยาม เถาซูเอ๋อร์ปิดปากหัวร่อคิกคัก ด้านข้างนาง ศิษย์ร่วมพรรคอีกสองคนที่มาด้วยกันก็แย้มยิ้มอยู่ในสีหน้า แต่โชคดีที่พวกมันยังพยายามยับยั้งตัวเองบ้างพรรคอัจฉริยะปราณมีจำนวนศิษย์ฝั่ายในมากที่สุดในตงฝู ในเวลาเดียวกันเนื่องจากขาดผู้นำที่เข้มแข็ง เหล่าศิษย์จึงแบ่งพรรคแบ่งพวกวุ่นวาย จนกระทั่งเรื่องความสัมพันธ์อันซับซ้อนระหว่างเหล่าศิษย์ฝั่ายใน ก็ยังคงรั้งลำดับแรกในตงฝูด้วยเช่นกันเถาซูเอ๋อร์เดินชดช้อยออกมา เสน่ห์อันรัดรึงใจของนางดึงดูดสายตาของทุกผู้คนในบัดดลเหล่าศิษย์สำนักสุญตาแบ่งออกเป็นสองฝั่ายอย่างรวดเร็ว กลุ่มศิษย์บุรุษจ้องจนตาค้าง หลายคนเหม่อมองอย่างซึมเซา บางคนน้ำลายไหลย้อย ส่วนฝังศิษย์สตรีเต็มไปด้วยความริษยา เสียงก่นด่า ‘นางปิศาจจิ้งจอก’ หรือ ‘ดอกทองน้อย’ ดังออกมาไม่ขาดสายเถาซูเอ๋อร์แย้มยิ้มหยาดเยิ้ม “ท่วงท่าการวางตัวของศิษย์พี่จั่วเมื่อคราวก่อนน้องสาวผู้นี้ชื่นชมยิ่ง อย่างไรก็ตาม ในฐานะศิษย์พรรคอัจฉริยะปราณ ไม่อาจทนดูชื่อเสียงของพรรคได้รับความเสียหายได้ มาเยือนคราวนี้เพื่อขอคำชี้แนะจากศิษย์พี่จั่วโดยเฉพาะ”ผู้อื่นแม้กล่าวอย่างเลิศลอย แต่จั่วม่อยิ้มเยาะในใจ สตรีนางนี้แม้สะคราญโฉมเย้ายวนใจ แต่พิ
