หม่อมองจั่วม่ออย่างโง่งม ใบหน้าอันงดงามทอแววตื่นตระหนกดุจพบพานผีสางเป็นไปได้อย่างไร?นี่คือเจ้าผีดิบหยาบคายจอมละโมบตัวนั้นหรือ?ในจิตใจนาง จั่วม่อเป็นเพียงตัวตนด้อยค่าที่โลภมาก มิเช่นนั้น ผู้ใดจะตั้งใจฉกชิงกระบี่บินของผู้อื่นกลางการประลองเล่า?เพราะการพ่ายแพ้ในคราวที่แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งพ่ายแพ้ต่อคนตัวเล็กๆ ด้อยคุณค่าความหมายเช่นมัน นี่เป็นเหตุผลว่าไฉนเถาซูเอ๋อร์ยังไม่ยอมเลิกรา เมื่อถูกพิชิตโดยฝั่ายตรงข้ามที่นางเคยดูแคลนไว้มาก จะให้นางยอมกล้ำกลืนฝืนทนได้อย่างไร?แต่จั่วม่อคนที่อยู่เบื้องหน้านางนี้…เหวินเฟยดวงตาทอประกายเคร่งขรึมจริงจัง พลังสภาวะที่อีกฝั่ายเผยออกมาทำให้มันประหลาดใจไม่น้อย อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้เป็นสวะเช่นเอี้ยนหมิงจื่อหรือหูซานตระกูลมันอาจจะร่ำรวย แต่ตัวมันก็มานะบากบั่นฝึกปรืออย่างหนัก และมีความสามารถที่แท้จริงมันอาจตื่นตะลึงแต่ไม่ลนลาน สืบเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ประกาศว่า “ข้าเอง!”เหวินเฟยเปิดเผยยุทธภัณฑ์เวทของตน เป็นพัดสีเขียวสดใสด้ามหนึ่ง ซี่พัดทำขึ้นจากหยก ส่วนผ้าที่ทอเป็นตัวพัดเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่วัสดุธรรมดาทั่วไป แสงสีเขียวไหลเลื่อนไปมาบนพื้นผิว ด้านหน้าพัดวาดภาพภูมิทัศน์ ขุนเขาและสายน้ำ หากผู้ใดพิศดูใกล้ๆ พวกมันอาจพบเห็นว่าแม่น้ำที่ไหลผ่านภูเขาในภาพนั้น แท้ที่จริงกำลังไหลรินอย่างช้าๆพัดเทียนเหอ(แม่น้ำสวรรค์) ระดับสามกระบี่หยดน้ำ ระดับสามจั่วอดไม่ได้ ต้องทอดถอนชมเ
