ี้จั่วม่อจำเป็นต้องสำรวจเส้นทางข้างหน้าด้วยตัวเอง เนื่องเพราะเคล็ดกระบี่เพลิงธาราที่มันฝึกปรือสิ้นสุดลงตรงจุดนี้แม้ว่าสำหรับขั้นถัดไป ผู้คิดค้นเคล็ดวิชาได้เขียนการคาดเดาและกรอบความคิดบางส่วนของมันไว้ แต่มีหลายอย่างถูกผูเยาคัดทิ้งแทบทั้งหมดกล่าวถึงความลึกซึ้ง เจตจำนงกระบี่เพลิงธารายังห่างไกลมาก จากเจตจำนงกระบี่กระแสธารที่จั่วม่อแอบลอกเลียนมา อย่างไรก็ตาม นี่เป็นสิ่งที่จั่วม่อบรรลุความเข้าใจด้วยตัวเอง ทั้งยังเป็นเจตจำนงกระบี่ที่มันสามารถเข้าถึงและควบคุมได้มากที่สุดอีกด้วย!ความเข้าใจในเจตจำนงกระบี่เพลิงธาราของมัน เหนือล้ำกว่าเจตจำนงกระบี่กระแสธารมากบางที…มันอาจอาศัยมองดูและศึกษาเจตจำนงกระบี่กระแสธาร เพื่อนำมาปรับปรุงเคล็ดกระบี่เพลิงธารา ความคิดนี้ทำให้จั่วม่อสะท้านใจอย่างกะทันหันแต่จั่วม่อก็เพียงแค่คิดเท่านั้น มันไม่โอหังพอที่จะปรับปรุงแก้ไขเคล็ดวิชากระบี่ อย่าว่าแต่ความเข้าใจในเจตจำนงกระบี่กระแสธารของมัน ยังเบาบางไม่ต่างอันใดกับเส้นผมเท่านั้นในเวลานี้เอง มันพลันตรวจพบว่ามีคนอยู่นอกหุบเขา ผู้มายังว่านอนสอนง่ายยิ่งไม่ได้แตะถูกอาคมหวงห้ามแม้แต่น้อยจั่วม่อไปยังปากทางเข้าหุบเขา“ศิษย์พี่ คนจากพรรคอัจฉริยะปราณมาอีกแล้ว!” คนส่งข่าวยังคงเป็นศิษย์ฝั่ายนอกคนเดิมผู้นั้น อย่างไรก็ตาม หนนี้บนใบหน้ามันไม่มีวี่แววตื่นกลัวเหมือนครั้งก่อน มีแต่ความตื่นเต้น“พวกมันมาอีกแล้ว?” จั่วม่ออึ้งงัน“ใช่ขอรับ!” ศ
