ลย มันโบกมือไล่ หมุนตัวกลับ เตรียมจะจากไป“รอประเดี๋ยว!” เถาซูเอ๋อร์ตะโกนอย่างกะทันหันจั่วม่อหัวใจกระดอนขึ้น จะเรียกหาอะไร นางยังต้องการต่อสู้หรือ? ยามนี้กระบี่บินของมันพังไปแล้ว หากคิดควบคุมกระบี่หยดน้ำให้ได้ดั่งใจปรารถนา ไม่ใช่เรื่องที่สามารถกระทำได้ในเวลาอันกระชั้นสั้นเช่นนี้ ที่สำคัญต่อสู้ติดต่อกันสองรอบ มันใช้พลังปราณในร่างไปจนเกือบหมดสิ้น“เจ้าต้องการอะไรอีก?” จั่วม่อหมุนตัวกลับไปอย่างเยือกเย็น แสร้งทำเป็นขุ่นข้องรำคาญ“สำนักกระบี่สุญตา ร้ายกาจจริงดังคำร่ำลือ แต่ในเมื่อเจ้าท้าทายพรรคเรา ตัวต่อตัวไม่เคยหวาดเกรงผู้ใด พรรคอัจฉริยะปราณเราย่อมต้องน้อมสนองถึงที่สุด ต่อไปหากเรามาขอคำชี้แนะ ยังหวังว่าเจ้าอย่าได้ปฏิเสธ” เถาซูเอ๋อร์จ้องจั่วม่อเขม็ง กล่าวย้อนวาจามันคำต่อคำนางต้องยอมรับว่าวันนี้พวกตนประมาทเผอเรอ เป็นเหตุให้พ่ายแพ้ต่ออีกฝั่าย แต่กับสีหน้าของจั่วม่อซึ่งดูราวกับว่าไม่แยแสพวกมันแม้แต่น้อย คนหยิ่งยโสถือดีอย่างพวกมันไหนเลยจะยอมกล้ำกลืนฝืนทนได้? อย่างไรก็ตาม หากจะให้ลงมือเอง นางก็ไม่กล้าหาญถึงเพียงนั้น บุรุษที่อยู่ตรงหน้านางผู้นี้ นางไม่อาจหยั่งวัดได้ชัดเจนนักโดยเฉพาะการเอาหัวกระแทกในกระบวนท่าสุดท้ายของมันนั่น…ฮึ่ม ฮึ่ม นี่จึงน่าสนุก สนุกสนานออกปานนี้พวกนางจะสงวนไว้เล่นกันเพียงแค่สามคนได้อย่างไร? เถาซูเอ๋อร์คิดอย่างชาญฉลาด นางเชื่อว่าหลายคนในสำนักน่าจะสนใจเรื่องนี้จั่วม่อเวลานี้ไม
