องกันไม่ให้ถูกผู้อื่นฉกไปโดยง่ายดาย ยอดฝีมือบางคนถึงขั้นสร้างอาคมหวงห้ามเป็นชั้นๆ ไว้ในกระบี่บินของพวกมัน หากมีผู้ใดคิดขโมยควบคุมกระบี่เหมือนเช่นที่จั่วม่อทำ พวกมันอาจได้รับบาดเจ็บแทนแต่จั่วม่อคาดเดาว่าเจ้าผู้นี้คงไม่สละเวลาและความพยายามมากนัก เพื่อประทับรอยวิญญาณในกระบี่บิน และมันก็คาดเดาได้ถูกต้องตรงเผงทีเดียวเหตุเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา เร็วจนกระทั่งทุกผู้คนอ้าปากหวอ รอบด้านเงียบกริบดุจปั่าช้าเอี้ยนหมิงจื่อเหม่อมองอย่างโง่งม มันไม่เคยคิดเลยว่าผู้อื่นจะหมายตากระบี่หยดน้ำของมัน! พอรู้สึกว่าพันธะระหว่างมันกับกระบี่หยดน้ำสูญสลายไป สีหน้ามันก็แปรเปลี่ยนเป็นปันยากจั่วม่อเก็บกระบี่หยดน้ำลงไปในถุงร้อยสมบัติที่เอวอย่างพออกพอใจ มันเบิกบานใจยิ่ง จากนั้นแสร้งหาข้ออ้างเหมาะๆ อย่างเยือกเย็น “กระบี่เล่มนี้ถือว่าเป็นค่าชดเชยที่เจ้ารุกรานสำนักข้า ต่อไปก็อย่าได้กระทำเรื่องโง่ๆ เช่นนี้อีก” สิ่งที่มันเพิ่งใช้พิชิตชัยคือเจตจำนงกระบี่กระแสธารของอาจารย์ลุงซินหยาน หยินสุดขั้ว เย็นเยียบสุดขีด เมื่อปราศจากการระวังปั้องกัน เอี้ยนหมิงจื่อย่อมประสบความสูญเสียอย่างใหญ่หลวง“เจ้า เจ้า เจ้า…” เอี้ยนหมิงจื่อชี้หน้าจั่วม่อ ปลายนิ้วสั่นระริก ใบหน้าซีดจนเขียวโกรธจนพูดไม่ออก แต่มันเมื่อไม่มีกระบี่หยดน้ำแล้ว ยังจะทำอะไรจั่วม่อได้?“ฮ่าฮ่า! น่าหัวร่อเป็นบ้า!” หูซานหัวร่องอหายอย่างไร้ความปราณี หัวร่อจนกุมท้อง
