่างรวดเร็ว ทันใดนั้นมันก็พบว่านี่เป็นถนนทองคำวาววับสู่ความร่ำรวยโดยแท้! กระบี่หยดน้ำเล่มนั้นราคาแพงมาก อย่าได้เห็นว่าจั่วม่อมั่งคั่งมากขึ้นหลังจากร่ำเรียนวิชาหลอมกลั่นโอสถ แต่หากกระบี่หยดน้ำเล่มนี้อยู่ในร้านยุทธภัณฑ์ในตงฝู จั่วม่อเพียงสามารถมองดูเท่านั้น ไม่มีปัญญาแตะต้องอย่างเด็ดขาด!ตอนนี้กระบี่ตกอยู่ในถุงเงินของมันแล้ว หากแปรสภาพเป็นจิงสือ…จั่วม่อพลันตระหนักรู้อย่างฉับพลัน อะไรจะรวยเร็วไปกว่าฉกเอามาตรงๆ? อะไรจะสุขสราญบานใจไปกว่าปล้นเอามาซึ่งๆ หน้าโดยมีข้ออ้างอันสวยหรู?จั่วม่อยื่นมือออกไป กระบี่ผลึกน้ำแข็งพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้ามันอีกครั้ง วางท่ากล่าวอย่างชอบธรรมว่า “พวกเจ้ากล้าข่มเหงพวกเราสำนักสุญตา! ไสหัวเข้ามาเถอะหากตัวต่อตัว พรรคอัจฉริยะปราณเจ้า เกอไม่เคยเกรงกลัวผู้ใด!” เหล่าศิษย์ที่ด้านหลังจั่วม่อมองไปยังแผ่นหลังของมันอย่างเลื่อมใสเทิดทูนจริงดังคาด เมื่อยั่วยุพวกมัน สีหน้าของหูซานก็เปลี่ยนเป็นไม่พอใจ “ฮึ่ม เจ้ากบในบ่อน้ำ เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นตัวอะไร? เดิมทีข้าอุตส่าห์เมตตาปล่อยเจ้าไป แต่เมื่อเจ้าไม่รู้ความ…”ระหว่างที่มันยังพูดพล่าม ประกายแสงสีเงินโฉบขึ้นมาในอากาศ แล้วพุ่งดิ่งลงหาหูซาน“เจ้าขี้ขลาด! กล้าลอบโจมตีเรอะ!” หูซานทั้งแตกตื่นทั้งขุ่นแค้น ดาบเปลวไฟเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ!เห็นเปลวไฟลุกไหม้อย่างปั่าเถื่อนตลอดคมดาบ แผดเผาอย่างดุดัน แม้จะอยู่ห่างไกล จั่วม่อยังรู้สึกถึงความร้อน
