ได้ชัดเจนอยู่แล้ว…ในสายตาของซิวเจ่อยอดฝีมือชั้นสูง ผู้ฝึกตนชั้นต่ำไม่เคยต่างอันใดกับเศษหญ้าฟางทันทีที่มันพบเห็นเซวียอวิ๋น ก็ทราบว่าเรื่องราวไม่อาจมีผลสรุปที่ดี และนั่นคือเหตุผลว่าไฉนมันตัดสินใจต่อสู้แลกชีวิต แม้แต่เพื่อยุทธภัณฑ์เวทระดับต่ำสักชิ้น บางคนยังลงมือฆ่าฟันเป็นการใหญ่ นับประสาอะไรกับไข่มุกหยินอันลี้ลับ? แต่ในเมื่อไข่มุกหยินเกือบทั้งหมดของมันยังคงอยู่ สามารถอธิบายได้ว่าคนเหล่านั้นไม่ได้ลงมือสำเร็จที่แท้เป็นผูเยาช่วยเหลือมันไว้ใช่หรือไม่?จั่วม่อแทบไม่อยากจะเชื่อ ผูเยาจะทำแบบนั้นจริงๆ หรือ? ทว่าก็มีเพียงการคาดเดานี้เท่านั้นที่สมเหตุสมผลที่สุดกับสภาพย่ำแย่ของผูเยาในตอนนี้ จั่วม่อไม่แน่ใจ ผูเยาใช่ได้รับบาดเจ็บหรือไม่?ดูเหมือนค่อนข้างหนักหนาสาหัสทีเดียว…แม้กระทั่งครั้งที่ผูเยาถูกอาจารย์ลุงซินหยานฟันใส่กระบี่หนึ่ง มันยังไม่เคยอ่อนแอถึงปานนี้เลย มองดูผูเยาที่ไร้ชีวิตชีวาอย่างสิ้นเชิง จู่ๆ จั่วม่อก็คิดว่า ผูเยาจะตายไปทั้งแบบนี้หรือไม่? แต่ด้วยเหตุผลที่บอกไม่ถูกบางประการ มันรีบผลักความคิดนี้ทิ้งไป ความคิดนี้ทำให้รู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง กลัวว่าผูเยาจะหายไปทั้งอย่างนี้น่ะหรือ? นี่ไม่ใช่เป็นสิ่งที่มันหวังไว้ตลอดมาหรือไร?มองไปยังผูเยาที่ไม่มีร่องรอยของชีวิต จั่วม่อดวงตาเปลี่ยนเป็นมัวหม่นมันหลับตาลงเบาๆ อึดใจใหญ่ ค่อยลืมพรึบขึ้นมาเกอจะไม่เป็นหนี้ผู้ใด!ผู้อื่นมีพระคุณช่วยชีวิต มันย่อมต้องต
