คนกลุ่มหนึ่งติดตามมาถึงที่แห่งนั้น นี่เป็นกลุ่มคนชุดดำที่สวมหน้ากาก ผู้ที่นำหน้าพลันเดินมายังจุดที่ผูเยาเคยยืน ทาบมือลงบนพื้นพื้นดินตรงนั้นหาได้มีอันใดแตกต่างจากจุดอื่นไม่ แต่มันกลับกล่าวว่า “ไม่ผิดแล้ว!”ประโยคสั้นๆ นั้นเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มยินดี แต่จากนั้นก็สบถอย่างขุ่นเคือง“น่าเสียดายที่เรายังคงมาช้าเกินไป!”กลุ่มคนชุดดำสะท้านขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่มีผู้ใดกล่าววาจา“ข้ากระหายใคร่รู้มาโดยตลอด พวกเจ้าที่แท้กำลังตามหาอะไรกันแน่?”เสียงเบาๆ ดังขึ้นในหูของกลุ่มคนชุดดำดุจฟั้าผ่ากลางแจ้ง พวกมันล้วนสีหน้าแปรเปลี่ยน หันขวับไปทันทีบุรุษชุดขาวหลินเชียนสืบเท้าเข้าใกล้พวกมันทีละก้าวๆ แต่ละก้าวคล้ายย่ำลงกลางใจ พลางถามว่า “สามารถบอกข้าได้หรือไม่? ผู้อาวุโสเมื่อสักครู่ ที่แท้เป็นตัวอะไรกันแน่?”สีหน้าของมันไม่แยแส แต่เจตจำนงกระบี่ตรงหว่างคิ้วเร่งเร้าพลังขึ้นอย่างรวดเร็ว
