งน “สำนักภูตหยินล่มสลายไปหลายร้อยหลายพันปีแล้ว ไฉนจู่ๆ มีผู้สืบทอดโผล่ออกมา?”“เรื่องการสืบต่อมรดกของสำนักนั้นยากจะบอกได้” นักพรตชุดเหลืองจ้องมองบุรุษชุดเงินตาเขม็ง “ไฉนเจ้าไม่เรียกผู้อื่นมาด้วย?”บุรุษชุดเงินตอบด้วยสีหน้าราบเรียบ “ผู้อื่น? ไยต้องเรียกมา พวกมันไม่สามารถกระทำการใหญ่อันใด”นักพรตชุดเหลืองพอฟังก็แย้มยิ้มอย่างเย่อหยิ่งถือดี “กล่าวได้ดี! นอกจากข้าและเจ้าผู้อื่นล้วนพื้นเพธรรมดา พวกมันไม่อาจกระทำการใดจริงๆ มีแต่จะก่อกวนเรื่องราวให้ล้มเหลวมากกว่าจะช่วยให้สำเร็จ! … เจ้าแน่ใจหรือไม่ว่าผู้ที่ขายไข่มุกหยินจะปรากฏตัวอย่างแน่นอน?”“ย่อมไม่แน่ใจ” บุรุษชุดเงินส่ายศีรษะนักพรตชุดเหลืองสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นขัดตา ดวงตาหรี่แคบลง “เจ้าคิดล้อเล่นกับข้า?”บุรุษชุดเงินไม่สะทกสะท้าน “ข้าแบ่งปันข่าวคราวกับท่าน หากท่านเห็นว่าใช้การไม่ได้ สามารถจากไปทันที กับกลวิธีควบกลั่นไข่มุกหยิน ให้ท่านรอคอยสักเล็กน้อย ท่านคิดว่าไม่คุ้มค่าหรือ”นักพรตชุดเหลืองจ้องหน้าคนชุดเงินเขม็ง ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็หัวร่อออกมา “ถูกของเจ้า!สำนักภูตหยินเมื่อมีชื่อเลื่องลือในอดีต สิ่งที่พวกมันพึ่งพาไม่ใช่แค่วิธีควบกลั่นไข่มุกหยินเพียงอย่างเดียว ฮาฮา หากข้าสามารถพบเจอเจ้าผู้นั้น เคล็ดลับทั้งหมดของสำนักภูตหยินย่อมจะตกอยู่ในมือเรา”“อย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไป” บุรุษชุดเงินเตือนเบาๆ “อาจมีหลายคนที่คิดเช่นเดียวกันกับเรา”“ฮึ่ม ผู้ใดกล้าแย่งชิ
