ันกลางอากาศ เงาร่างนั้นห่อหุ้มด้วยควัน ไม่มีผู้ใดสามารถเห็นโฉมหน้ามันได้ชัดเจน รูปกายของมันก็แปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว นักพรตชุดเหลืองเห็นได้ชัดว่าลงมืออย่างดุดันอำมหิต กระบี่บินสีเหลืองทองโฉบประกายประดุจสุริยันพาดผ่านนภา รัศมีแสงแผดจ้าบาดตา แต่ละท่าแต่ละกระบี่ยิ่งใหญ่ไพศาล ทรงพลังสุดฟั้าสุดดิน!ท่ามกลางพายุพลังครอบฟั้าคลุมดิน ไม่มีผู้ใดสามารถเข้าถึงตัวจั่วม่อและเสี่ยวหวนเซวียอวิ๋นผู้น่าสังเวชถูกแสงกระบี่สับสังหารเป็นเนื้อบดไปตั้งแต่แรกเสี่ยวหวนหน้าซีดเผือด เบิกตาตื่นตะลึงมองไปยังท้องฟั้า เห็นแสงปราณกระบี่และยุทธภัณฑ์เวทวูบวาบปะทะกันไม่ขาดสาย ภายใต้พลังอำนาจสะท้านฟั้าสะเทือนดินเหล่านั้น นางแทบไม่อาจยืนหยัดทรงกายมั่นในเวลานี้ นางพลันนึกขึ้นได้ว่าบุรุษที่ด้านข้างนางมีพลังบำเพ็ญเพียรต่ำกว่านางเสียอีก กระทั่งนางยังรู้สึกยากจะทนทาน แล้วมันจะฝืนต้านไหวหรือ? เสี่ยวหวนแน่ใจว่าบุคคลผู้นี้คือคนที่ขายไข่มุกหยินให้แก่นางในคราวนั้น พอนึกว่าเป็นนางเองที่ดึงมันเข้ามาในสถานการณ์อันเลวร้ายนี้ นางอดรู้สึกผิดอย่างรุนแรงไม่ได้เมื่อใบหน้าเผือดสีของนางหันไปมองมัน เห็นคนผู้นั้นก้มหน้านิ่ง สองมือซ่อนอยู่ในแขนเสื้อดูเหมือนจะรู้สึกตัวถึงการจ้องมองของนาง อีกฝั่ายพลันเงยหน้าขึ้นและแย้มยิ้มให้นางรอยยิ้มนั้นเย็นเฉียบราวกับคมมีดอันแปลกพิสดาร เสี่ยวหวนสันหลังเย็นวาบ รู้สึกราวกับลมยะเยียบหาใดเปรียบปานจู่ๆ ก็
