้วยดวงตาเบิกกว้างและปากที่อ้าค้าง พวกมันยังรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ก่อนการเข้าสู่ด่านจู้จีของเหวยเสิ้งสำนักกระบี่สุญตาไม่เคยเป็นที่รู้จักในตงฝู แต่บัดนี้กระทั่งกลุ่มยอดฝีมือจากอาณาจักรคลื่นเรืองรองยังลดตัวมาเยือนถึงสำนักมัน ไม่มีสำนักใดในตงฝูได้รับเกียรติเช่นนี้อาณาจักรคลื่นเรืองรองหากเทียบตลอดทั้งแดนคุนหลุน ไม่อาจนับเป็นอะไรได้ แต่จะอย่างไรปกครองสามสิบเอ็ดอาณาจักรขนาดเล็ก ซึ่งรวมทั้งอาณาจักรนภาจันทร์แห่งนี้ด้วย แต่กระทั่งยอดฝีมือจากอาณาจักรคลื่นเรืองรองยังปฏิบัติต่ออาจารย์อาซินหยานอย่างมีมารยาท ในยามนี้เองที่เหล่าศิษย์เพิ่งได้ทราบว่าอาจารย์อาซินหยานผู้เงียบขรึมเย็นชานั้น ที่แท้เก่งกาจเลื่องชื่อถึงเพียงนี้ ในสายตาของพวกมัน สำนักที่พวกมันอาศัยอยู่คล้ายกลับกลายเป็นลี้ลับกว่าเดิมในโถงสุญตา เสียงสนทนาปนหัวร่อดังขึ้นเป็นระยะ อวิ๋นเสียเซียนจื่อหลังจากพิจารณาตัวตนของซินหยาน ยิ่งเพิ่มความรู้สึกอยากเอาชนะคะคานมากกว่าเดิม พวกมันรู้สึกผิดหวังมากที่เหวยเสิ้งไม่สามารถออกมาจากถ้ำกระบี่ ทว่าแม้ไม่อาจพบพานเหวยเสิ้งผู้เลื่องลือในครั้งที่ก่อเกิดนิมิตแห่งฟั้าดินยามเข้าสู่จู้จี แต่ยังคงไม่เสียเวลาเปล่าหากพวกมันยังสามารถพบหน้าจั่วม่อผู้มีพรสวรรค์หลากหลายด้าน สำหรับบางคนเช่นผู้เฒ่าเหอ พวกมันสนใจจั่วม่อมากกว่าเหวยเสิ้งเสียอีกในเวลานี้เอง ศิษย์ผู้ได้รับคำสั่งให้ไปตามจั่วม่อ วิ่งตาลีตาเหลือกเข้ามา “แย่แ