อันธการ เสื้อผ้าของเหวยเสิ้งถูกย้อมด้วยโลหิตแดงคล้ำ เลือดสายหนึ่งไหลปรี่ลงมาจากมุมปาก ร่างท่อนบนของมันเปลือยอก บาดแผลใหญ่น้อยตัดไขว้เปือนเปรอะ เกรอะกรังไปทั้งร่าง แทบทนดูไม่ไหว และที่ขัดกับความเหนื่อยล้าหมองคล้ำ คือกระบี่ผ่าสายรุ้งที่ทอประกายเรืองรองในมือมัน เปล่งปลั่งราวกับสายรุ้งแจ่มจรัสหลังพิรุณห่าใหญ่พ้นผ่าน สีสันสดใสสั่นกังวานเหวยเสิ้งลูบไปตามตัวกระบี่อย่างลุ่มหลง กระบี่เจ็ดสีสั่นสะเทือน คำรามแผ่วเบาราวกับตอบรับมันถ้ำกระบี่มีทั้งสิ้นสิบแปดชั้น เริ่มจากชั้นแรก มันได้เข่นฆ่าเปิดทางมาทีละก้าวทีละก้าว จิตวิญญาณภูตชั่วร้ายที่มันพบพานตลอดทาง ล้วนไม่เคยปล่อยให้หลุดรอดไปได้แม้แต่ตัวเดียว ไม่มีหยุดหย่อน ไม่มีเล่ห์กล เพียงเข่นฆ่ารุดหน้าไปเรื่อยๆ เท่านั้น ยามนี้มันทราบแล้วว่าเคล็ดกระบี่สุญตาอยู่ในชั้นที่สิบแปด เพียงแค่ไปถึงชั้นที่สิบแปด มันก็จะได้ยลโฉมเพลงกระบี่ที่ร้ายกาจที่สุด ซึ่งปฐมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักทิ้งไว้เบื้องหลัง …เคล็ดกระบี่สุญตา!แต่มันอดทนต่อแรงปลุกเร้าในหัวใจ ค่อยๆ ย่ำเท้าอย่างมั่นคงไปทีละก้าวๆ สังหารจิตวิญญาณภูตทีละตัวๆ มันกำลังหลอมสร้างเจตจำนงกระบี่ของมันเอง!เหวยเสิ้งเป็นคนแรกในบรรดาศิษย์รุ่นที่สองของสำนักกระบี่สุญตาที่บรรลุความเข้าใจเจตจำนงกระบี่ ถึงกับเร็วกว่าจั่วม่ออีก เป็นความเข้าใจตามธรรมชาติเมื่อผ่านเข้าสู่ด่านจู้จี เจตจำนงกระบี่ที่มันเข้าใจด้วยตัวเองไม่ได้มาจากเคล็
