“ข้า…ข้าซื้อมา” น้ำเสียงหนักๆ ของนางเซียนอวิ๋นเสียขู่ขวัญเสี่ยวหวน นางตะกุกตะกัก “ข้าซื้อมาในราคาครึ่งชิ้นจิงสือระดับสาม ที่ตลาดเสรี ข้ารู้สึกว่าคนขายน่าสงสารมากเลยช่วยซื้อมาเม็ดหนึ่ง”“น่าสงสาร?” นางเซียนอวิ๋นเสียขมวดคิ้ว “ครึ่งชิ้นจิงสือระดับสาม?”“ใช่เจ้าค่ะ” เสี่ยวหวนรีบพยักหน้า “คนผู้นั้นน่าเวทนามาก ตลอดทั้งช่วงบ่ายมันขายไม่ได้เลยสักเม็ด ตอนที่มันชี้ชวนให้ข้าซื้อมันน่าสงสารมากจริงๆ ดังนั้นข้าจึงช่วยมันซื้อเม็ดหนึ่ง คิดว่าจะนำมาให้คุณหนูหวงเล่นสนุก คุณหนู นี่เป็นสิ่งของอันใดเจ้าคะ?”“นี่คือไข่มุกหยิน” อวิ๋นเสียเซียนจื่อสีหน้าหนักใจขณะอธิบายว่า “ไข่มุกหยินสร้างขึ้นจากปราณหยิน เป็นสิ่งที่หายากมาก วิธีการควบกลั่นไข่มุกหยินนั้นพิเศษเฉพาะยิ่งทั้งยังสูญหายไปเป็นเวลานาน ไข่มุกหยินมีวิธีใช้งานได้สารพัดประโยชน์ ข้าล่วงรู้อยู่วิธีหนึ่งนั่นคือหลอมสร้างมันเป็นมุกหยินอสนีบาต พลังอำนาจไร้ที่สิ้นสุด”“ร้ายกาจถึงเพียงนั้น?” เสี่ยวหวนแทบไม่อยากเชื่อ “แต่ข้ารู้สึกว่าคนผู้นั้นน่าเวทนามากจริงๆ หากไข่มุกหยินร้ายกาจถึงปานนั้น ไฉนมันขายเพียงครึ่งชิ้นจิงสือระดับสามเล่า?”“ฮ่าฮ่า กล่าวได้ว่าเจ้าต่อรองราคาได้เก่งกาจมาก” นางเซียนอวิ๋นเสียกล่าวปนหัวร่อ“ในโลกนี้ มีบุคคลพิสดารบางคน ที่สนุกสนานกับการหลอกลวงโลกเพื่อความบันเทิงของพวกมัน” แต่น้ำเสียงนางกลับไม่ค่อยมั่นใจนัก“คุณหนู ไฉนท่านไม่ลองติดตามข้าไปพบกับคนผู้นั
