ันที มันคล้ายหายตัวไปอย่างกะทันหันผู้คนพากันสนทนาเรื่องของมันอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะเบื่อหน่ายกันไปเอง แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ศิษย์พี่ผีดิบจั่วม่อในสายตาของทุกคนยกสถานะสูงส่งขึ้นไม่น้อยในหอตงฝู ผู้ร่วมไล่ล่ามาชุมนุมพร้อมหน้ากันอีกครั้ง แต่อย่างไรก็ตามสีหน้าของพวกมันไม่สู้ดีนักหลายวันผ่านไป แต่พวกมันยังคงไม่พบสิ่งใด ร่องรอยที่หลงเหลือจากดาวพร่างกลางทิวาน้อยนิดจนน่าเวทนา พวกมันไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แม่นยำได้ และยิ่งเวลาผ่านไป ร่องรอยที่เหลืออยู่ก็จะยิ่งลดน้อยลง โอกาสที่จะตามหาอสูรปิศาจบาดเจ็บตนนั้นพบ ก็ยิ่งจะเลือนรางลงไปทุกที“ในบริเวณนี้ ตงฝูดูเหมือนจะเป็นที่นิยมอย่างแท้จริง มีกระแสปราณมากมายเกินไป ทั้งยังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเกินไป ร่องรอยที่เหลือจากเหตุการณ์กระจัดกระจายไปแล้ว” เยวียนลี่ฝืนยิ้มอย่างขมขื่นมันมีฝีมือด้านตรวจจับพลังงานมากที่สุดในหมู่คนกลุ่มนี้ ทุกผู้คนตั้งความหวังกับมันไว้อย่างสูง ใครจะไปคาดคิดว่าจนถึงขณะนี้มันยังไม่พบเบาะแส มันแทบไม่อาจสู้หน้าผู้คนได้นางเซียนอวิ๋นเสียปลอบโยนว่า “ปรมาจารย์เยวียนไม่ต้องร้อนใจไป เรามาที่นี่เพื่อทำอย่างดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาแล้ว”“พวกท่านสังเกตบ้างหรือไม่ นอกจากเราแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีกลุ่มอื่นพยายามค้นหาอสูรปิศาจนี้เช่นกัน” ผู้ฝึกตนที่สวมมงกุฎสีเงินกล่าว“โอ้ เหวินเถี่ยซ่านเหรินท่านพบอันใด?” นางเซียนอวิ๋นเสียถา
