เพื่อส่งมอบให้ศิษย์พี่หญิงหลี่อิงฟั่งนำไปขาย ต่อมามันนึกขึ้นได้ว่าตนยังไม่มีเมล็ดพันธุ์ไฟใดๆ เลย แหล่งกำเนิดไฟระดับสี่ อ้า! ยังไม่มีครอบครองแล้วเป็นไร ไฉนมันไม่ทำไว้สำหรับตัวเองด้วยเล่า?ตามผลการวิเคราะห์ มีโอกาสที่จะก่อเกิดไฟอีกาทองคำ จั่วม่อเดาว่าน่าจะสัมพันธ์กับปริมาณ มันหักใจอำมหิต ตัดสินใจทำให้ตัวเองห้าร้อยเม็ด จะอย่างไรรับประทานมากเกินไปก็ไม่ถึงกับตาย หากมันสามารถก่อกำเนิดไฟอีกาทองคำได้จริง ก็เท่ากับวิ่งชนขุมทองเข้าจริงๆ แล้ว เมื่อครอบครองแหล่งกำเนิดไฟระดับสี่ โอสถปราณที่มันหลอมกลั่นแน่นอนว่าจะเพิ่มระดับคุณภาพขึ้นไม่น้อยนึกถึงความเป็นไปได้นี้ หัวใจก็ร้อนวูบ จั่วม่อตกลงใจหมกตัวอยู่ในห้องหลอมกลั่นสวี่ฉิงก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ยุ่งวุ่นวายจนหัวหมุนมากที่สุดในเวลานี้ นางเกือบจะกลายเป็นกระบอกเสียงแทนตัวจั่วม่อ ทุกๆ วันนางต้องช่วยเตรียมส่วนผสมของโอสถปราณไว้ให้จั่วม่อ จากนั้นยังต้องช่วยมันแจกจ่ายเม็ดยาอีกาทองคำ จำนวนเม็ดยาอีกาทองคำที่หลอมกลั่นสำเร็จในแต่ละวันไม่มีความผันผวนมากนัก แต่ด้วยจำนวนที่จำกัดเช่นนี้ ผู้ใดสมควรได้รับก่อน ผู้ใดต้องรอ? นั่นเป็นคำถามที่น่าปวดเศียรเวียนเกล้าที่สุดสำหรับจั่วม่อ ดังนั้นมันโยนปัญหานี้ให้สวี่ฉิงเสียเลย ก่อนหน้านี้มันเป็นหนี้บุญคุณนางเมื่อสามารถช่วยเหลือส่งเสริมนางบ้าง จั่วม่อย่อมยินดียิ่งผลจากการกระทำนี้ คือสถานะในสำนักของสวี่ฉิงพุ่งทะยานขึ้นในทันทีนางรั้ง
