แยแส เสื้อคลุมยาวบนร่างมันราวกับถักทอขึ้นจากเส้นใยเงิน ทอประกายวาววาม ท่ามกลางผู้คนทั้งหมดนับมันโดดเด่นสะดุดตาที่สุดบุรุษชุดเงินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนออกคำสั่ง “ตั้งกองบัญชาการกลางเสียก่อนค่อยกระจายกันตรวจสอบอย่างละเอียด”กลุ่มคนเหาะเหินตรงไปยังตงฝูสองชั่วยามให้หลัง ตำแหน่งเดียวกันกับที่คนกลุ่มนั้นชุมนุมกัน แสงระเบิดวาบ กลุ่มคนชุดดำปรากฏกายขึ้น พวกมันแต่ละคนล้วนสวมหน้ากากทองสัมฤทธิ์ใบหนึ่ง ลวดลายบนหน้ากากดุร้ายหมายขวัญ ปกปิดใบหน้ามิดชิด เพียงเปิดเผยสองตาเท่านั้น“สมควรอยู่ในบริเวณนี้ ตำแหน่งเฉพาะเจาะจงยังไม่ชัดเจน” บุรุษชุดดำผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น จากนั้นพลันอุทานอย่างประหลาดใจ “เคยมีคนมาที่นี่ ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย”ผู้นำกลุ่มไม่ได้กล่าวอันใด มันโบกมือเบาๆ จากนั้นกลุ่มคนชุดดำหายวับไปในอากาศหลังจากนั้นสักครู่ บุรุษชุดขาวผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น หากจั่วม่อสามารถมองเห็น มันจะต้องแปลกใจที่พบว่าคนผู้นี้คือคนที่มันคิดว่าเป็นคุณชายร่ำรวย หลินเชียน หลินเชียนเพียงกวาดตามองแวบหนึ่งแล้วหายวับไปพลังฝีมือที่จั่วม่อสำแดงออกมาในการทดสอบของสำนักทำให้ผู้คนตกใจกลัวอย่างแท้จริง ตลอดสองสามวันให้หลัง มีผู้มาเยี่ยมเยือนไม่ขาดสาย ด้วยความอับจนหนทางจั่วม่อได้แต่แขวนปั้ายแจ้งกักตัวฝึกตนไว้ที่ปากทางเข้าหุบเขา อาศัยเวลาสองสามวันนี้มันหลอมกลั่นโอสถจนถึงจุดที่เกือบจะสำรอกออกมา สำหรับต้าซือเจี่ย สำหรับศิษย์พี่สวี่อี้ และ
