ราที่เจ้าฝึกปรือนับว่าพิเศษเฉพาะยิ่ง แต่ถูกจำกัดด้วยองค์ความรู้ของผู้คิดค้น ยากจะพัฒนาต่อไปในอนาคต” ซินหยานไม่ได้ลืมตา ขณะที่กล่าวอย่างเยือกเย็น “รากฐานของเจ้าอ่อนแอไปบ้าง มีหลายอย่างจำเป็นต้องปรับปรุงแก้ไขให้ถูกต้อง อย่างไรก็ตาม บางแห่งที่เจ้าปรับเปลี่ยนด้วยตัวเอง นั่นไม่เลวเลย”หลังจากนั้นซินหยานชี้ออกมาบางจุด จั่วม่อผู้ซึ่งบัดนี้สงบใจได้แล้วรู้สึกปลาบปลื้มยินดีและตั้งอกตั้งใจ ทุกจุดที่อาจารย์ลุงชี้แนะให้ ล้วนเป็นตำแหน่งที่มันรู้สึกอึดอัดและสะดุดขัดข้อง แต่ไม่ทราบจะปรับปรุงอย่างไร พอได้ฟังคำชี้แนะของอาจารย์ลุง มันก็นึกออกในทันใดพออธิบายแล้วเสร็จ ซินหยานก็โยนม้วนหยกให้จั่วม่อม้วนหนึ่ง “นี่เป็นเคล็ดกระบี่พื้นฐานส่วนหนึ่ง ฝึกปรือให้มากไว้” ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวอย่างเศร้าเสียดาย“เจ้ากำลังมุ่งมั่นกับวิชาหลอมกลั่นโอสถและเจ้ายังเป็นเกษตรกรปราณด้วย ไม่เหมาะจะฝึกปรือวิถีเซียนกระบี่ สำหรับเซียนกระบี่แล้ว สิ่งสำคัญคือมุ่งเน้นเรื่องเดียว ไม่ถูกรบกวนจากเรื่องอื่นๆ คือใจกระบี่กระจ่างแจ้ง เอาเถอะ จงพยายามให้ดีที่สุดเท่าที่เจ้าจะทำได้”คารวะอำลาอาจารย์ลุง เมื่อจั่วม่อเดินผ่านไปบนพื้นดินหน้ากระท่อมหญ้าอีกรอบมันไม่รู้สึกถึงเจตจำนงกระบี่ที่เคยพบเมื่อขามาอีกต่อไป ราวกับว่าเจตจำนงกระบี่เหล่านั้นรู้จักมันแล้ว และหลบซ่อนอยู่เฉยๆ ไม่แสดงตัวอีกบนเส้นทางจากดอยมองอาทิตย์ไปยังลานน้อยลมตะวันตก จั่วม่อใค
