กกระบี่อยู่ในแม่น้ำและถูกน้ำพัดพาไปหลายร้อยหลี่ แม้แต่ท่านเจ้าสำนักยังต้องส่งคนออกไปค้นหา”ทั้งสามสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นแปลกพิกลอยู่บ้าง เหตุการณ์ที่จั่วม่อฝึกกระบี่ในแม่น้ำและถูกน้ำพัดหายไป ในหมู่พวกมันเห็นเป็นเรื่องชวนหัว ทั้งสามล้วนเคยล้อเลียนหรือดูถูก เวลานี้จั่วม่อกลับนำมากล่าวเยาะเย้ยตัวเอง ทั้งสามคนย่อมรู้สึกไม่มีรสชาติอยู่บ้างจั่วม่อบรรลุเจตจำนงกระบี่และก้าวเดินล้ำหน้าพวกมันไปไกล ก่อนหน้านี้เยาะเย้ยจั่วม่อ ยิ่งแสดงให้เห็นชัดเจนถึงความโง่เขลาเบาปัญญาของพวกมันเอง“เคล็ดวิชากระบี่ที่ศิษย์น้องฝึกปรือเรียกว่าอะไร?” ซวีอีเซี่ยถามด้วยใบหน้าไร้เดียงสา“เคล็ดกระบี่เพลิงธารา” จั่วม่อไม่ได้ปิดบัง หากพวกมันอยากรู้ ย่อมค้นหาได้ไม่ยาก“มันเป็นเพลงกระบี่เบญจธาตุระดับสาม น่าเสียดายที่อาจารย์ลุงกล่าวว่ามันยากจะก้าวหน้าไปมากกว่านี้”ได้ยินเช่นนี้ ดวงตากลอกกลิ้งของซวีอีเซี่ยอดเปิดเผยประกายตื่นเต้นยินดีไม่ได้จั่วม่อจับแววตานี้ได้โดยบังเอิญ มันอดหัวร่อเยาะในใจไม่ได้ เด็กหญิงนี้ในใจไม่มีเจตนาดีงามเลยจริงๆ !“ศิษย์น้องอย่าเพิ่งท้อแท้” กงซุนฉิงกลับปลอบโยนมัน “พรสวรรค์ของเจ้าเด่นล้ำเหลือเกิน ท่านเจ้าสำนักกับอาจารย์ลุงย่อมไม่ปล่อยให้ความสามารถของเจ้าสูญเปล่า”“ศิษย์พี่หญิงสั่งสอนถูกต้อง” สัมผัสถึงความห่วงกังวลอย่างจริงใจของผู้อื่น จั่วม่อบังเกิดความรู้สึกที่ดีต่อนางและประสานมือค้อมคำนับไปทางกงซุนฉิง กงซุนฉิง
