รปราณการตระเตรียมกระยาหารปราณก็เป็นวิชาความรู้แขนงหนึ่ง จำเป็นต้องมีทักษะชั้นสูงและเคล็ดลับพิเศษเฉพาะ ศาสตร์แขนงนี้เรียกว่าวิชาปรุงกลั่นกระยาหาร วัตถุดิบและส่วนผสมทุกชนิดอุดมด้วยปราณธรรมชาติ อาศัยการผสมผสานตามอัตราส่วนพิเศษเฉพาะ และปรุงกลั่นอย่างพิถีพิถัน ปราณธรรมชาติในอาหารจะถูกกระตุ้นและปลดปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์ ดูดซึมได้ง่ายดาย ทั้งยังอ่อนโยนนุ่มนวลกว่าการดูดซับจากจิงสือมากอย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นสิ่งที่คนร่ำรวยจิงสือและมือเติบเท่านั้น จึงจะมีปัญญาเพลิดเพลินเมื่อเทียบกับกระยาหารปราณระดับสูงอื่นๆ ข้าวปราณก็เป็นกระยาหารปราณที่สามัญที่สุดและแพร่หลายมากที่สุด อย่างไรก็ตาม จั่วม่อมักจะขายข้าวปราณที่มันได้รับปันส่วนมาทุกเดือนเปลี่ยนเป็นจิงสือจนหมด อาศัยเส้นชีพจรปราณปฐพีในห้องศิลาอิทธิฤทธิ์ของข้าวปราณจึงไม่ค่อยสำคัญต่อมันมากนักนี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อได้เพลิดเพลินกับความเลิศหรูเช่นนี้ ผู้ที่ปรุงกลั่นกระยาหารชุดนี้ฝีมือสูงส่งไม่เบา ปราณธรรมชาติหนาแน่นอุดมสมบูรณ์ยิ่ง เพียงแค่กลิ่นหอมที่โชยออกมา จั่วม่อก็รู้สึกจิตใจโปร่งเบา และเมื่ออาหารล่วงผ่านเข้าไปในปาก ทำเอาจั่วม่อเกือบจะเผลอกลืนลิ้นตัวเองลงไปด้วยราวกับพายุบุแคม กระยาหารปราณบนโต๊ะถูกกวาดจนเกลี้ยงเกลา ไม่หลงเหลือแม้แต่เศษข้าวสักเม็ดจั่วม่อเอนกายลูบพุง ยังอยากได้เพิ่มอีกสักเล็กน้อย เวลานี้ศิษย์สตรีนางนั้นกล่าวเตือนว่า “ศิษย์พี่สามารถนั่ง