ญ่โตกว้างขวางมาก แต่ท่ามกลางความกว้าง เห็นเพียงกระท่อมหญ้าขนาดเล็กตั้งอยู่อย่างเดียวดาย นอกจากนั้นแล้ว ต้นหญ้าสักชุ่นก็ไม่มีงอกออกมาจั่วม่ออยู่ห่างจากกระท่อมหญ้าราวหนึ่งร้อยห้าสิบก้าว หนึ่งร้อยห้าสิบก้าวนี้มันเดินเข้าไปด้วยหัวใจเต้นระรัว เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็แทบจะหมุนตัวกลับแล้ววิ่งหนีไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้เห็นใต้ฝั่าเท้ามัน ไม่มีพื้นที่สมบูรณ์แม้แต่ชุ่นเดียว อันที่จริงก็ไม่ใช่แค่ใต้ฝั่าเท้ามันเท่านั้น แต่เป็นยอดเขาทั้งยอดของดอยมองอาทิตย์ ไม่มีพื้นดินที่สมบูรณ์ดีแม้สักส่วนเสี้ยว มีแต่รอยแตกตัดไขว้ไปมาเหลือคณานับ พื้นดินทั้งหมดของดอยมองอาทิตย์ราวกับถูกไถพรวนอย่างหนักนับครั้งไม่ถ้วนเมื่อก้าวขึ้นไปบนพื้นดินที่ถูกพลิกขึ้น จั่วม่อหัวใจดิ่งวูบ!เจตจำนงกระบี่!ผืนดินแตกๆ บนพื้นที่พลิกเปิดขึ้นใต้ฝั่าเท้ามันนี้ ประจุไว้ด้วยเจตจำนงกระบี่ที่เข้มแข็งแกร่งกร้าวถึงขีดสุด! พวกมันพลุ่งพล่านออกมา ราวกับกระหายจะตัดขาของจั่วม่อทิ้ง หรือไม่ก็อยากกระซวกเข้ามาในร่างมันโดยเจาะผ่านฝั่าเท้าขึ้นมาจากพื้นดิน รังสีสังหารอันเย็นยะเยียบบันดาลให้จั่วม่อขนหัวลุกซู่จั่วม่อกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ ควบคุมแรงกระตุ้นอยากชักกระบี่ผลึกน้ำแข็งออกมาฟาดฟันตอบโต้ พลางกัดฟันสืบเท้ารุดไปข้างหน้าทีละก้าว ทีละก้าว!เท้าของมันเหมือนเหยียบย่ำไปบนเคล็ดลับกระบี่มากมายเหลือคณา แต่ละก้าวระมัดระวังถึงขีดสุดจั่วม่อยิ่งเดินยิ่งรู้สึกถ
