พียรของหลัวหลี มันย่อมไม่สามารถบรรลุถึงขั้นนั้นได้ เว้นเสียแต่ว่ามันจะเข้าใจเจตจำนงกระบี่ แต่ในสายตายอดฝีมืออย่างซินหยาน ไม่ว่าหลัวหลีเข้าใจเจตจำนงกระบี่หรือไม่ก็ตาม อีกประเดี๋ยวย่อมจะได้เห็นกัน จากนั้นอาจมีเพียงหนึ่งความเป็นไปได้ – หลอมรวมเพลงกระบี่เป็นหนึ่งเดียว!เช่นนี้จะไม่ให้พวกมันตื่นเต้นได้อย่างไร?จั่วม่อไม่ทราบความนัยทั้งหมดนี้เลย ในสายตามันมีเพียงหลัวหลี และมีเพียงระลอกผันผวนนั้น! ท่วงท่าของหลัวหลียามนี้น่าแตกตื่นสะท้านใจ แต่ในสายตาจั่วม่อแล้วนี่กลับไม่มีอะไรน่ากลัวเลย เนื่องเพราะความผันผวนรุนแรงมากเกินไป!ความผันผวนของพลังปราณรุนแรงมากจนมันแทบไม่ต้องพยายามค้นหา ก็สามารถกำหนดตำแหน่งเฉพาะนั้นได้อย่างแม่นยำ เห็นกระจ่างชัดเจนยิ่งกว่ากระบี่ก่อนๆ มากการโจมตีครั้งก่อนๆ อาจไม่รุนแรงทรงพลังมากเท่ากระบี่นี้ แต่ระลอกความผันผวนนั้นเล็กละเอียดถึงที่สุด หากไม่ใช่ว่าจิตสำนึกของจั่วม่อเหนือล้ำกว่าคนทั่วไปมาก เกรงว่ายังไม่มีปัญญาตระหนักรับรู้ไสหัวเข้ามาเถอะ!เฝั้ารอโอกาสอย่างจดจ่อ จั่วม่อนัยน์ตาหดแคบ กระบี่ผลึกน้ำแข็งเหินร่อนกลับเข้าสู่อุ้งมือมันสืบเท้าไปข้างหน้าในท่ากึ่งหมอบกึ่งคลาน จั่วม่องอร่างดุจพยัคฆ์เตรียมเผ่นโผนปลายกระบี่ชี้ลงพื้น สองตาครึ่งหลับครึ่งลืม เปลวไฟทั้งหมด ความปรารถนาต่อสู้ทั้งมวลความเชื่อมั่นทุกอย่าง ทุกประการล้วนสะกดยับยั้งไว้ภายในจั่วม่อราวกับประติมากรรมหินสกปรกรูปหนึ่ง
