นิ่งสนิทไม่ไหวติงหลัวหลีเห็นท่วงท่าของจั่วม่อ รอยยิ้มเย็นเยียบอันบางเบาจุดขึ้นตรงมุมปากเมื่อเผชิญหน้ากับพลังอำนาจเด็ดขาดไร้ผู้ต้าน ไม่ว่าการแข็งขืนใดๆ ล้วนไร้ประโยชน์! มันต้องการให้เจ้าสำนักกับพวกได้เห็นศักยภาพของมัน ได้เห็นว่ามันเหนือล้ำกว่าเหวยเสิ้ง มันต้องการทวงสิ่งที่เป็นของมันกลับคืนมา!แต่หลัวหลีไม่ทันสังเกต ว่าเวลานี้ความสนใจของซินหยานพลันเลื่อนจากร่างมัน ไปยังร่างของจั่วม่อ ใบหน้าที่มักกระด้างเย็นเยียบดั่งศิลาของซินหยาน บัดนี้ฉายแววประหลาดใจอันหาได้ยากยิ่งหลัวหลีไม่ได้สังเกตเห็น หากมันสังเกตเห็นสักนิด บางทีมันอาจจะฉุกคิดถึงเบื้องหลังของสีหน้านั้นบ้างหลัวหลีตวัดมือขวาขึ้น ประกบดรรชนีเป็นกระบี่ เร่งเร้าพลังปราณอย่างดุเดือดศิษย์ฝั่ายนอกที่ละเอียดรอบคอบบางคน ฉับพลันนั้นก็สังเกตเห็นชั้นหมอกขาวอันเบาบางก่อตัวขึ้นและห่อหุ้มรอบกระบี่ผลึกน้ำแข็งในมือจั่วม่อ ไม่ผิดอันใดกับมันกำลังถือหมอกกลุ่มหนึ่งหลัวหลีรู้สึกว่าจังหวะนี้เหมาะเจาะพอดีถึงที่สุด มันเปิดฉากจู่โจมโดยไม่ลังเลดรรชนีกระบี่จี้ปราดใส่จั่วม่อ!โทสะที่พอกพูนและฤทธานุภาพที่สั่งสมมาทั้งหมดราวกับพบช่องทางระบาย พลันทะลักถาโถมอย่างเกรี้ยวกราดไปตามดรรชนีของหลัวหลีชั่วขณะนี้เอง จั่วม่อเปิดตากว้างอย่างกะทันหัน!มันราวกับรูปปันหินที่ตายแล้ว จู่ๆ ก็มีชีวิตขึ้นมา สองตากระจ่างสดใส แดงฉานดุจโลหิต แต่ยังคงคล้ายเปลวไฟเต้นเร่า ลุกโชนดุจเดียวกันก
