เจ็ดวังวน!เหล่าศิษย์ฝั่ายนอกสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บแทบจะพร้อมเพรียงกัน ผู้ชมทั้งหมดกลายเป็นตื่นตัวขึ้นมาทันที ศิษย์พี่จั่วม่อที่แท้ซ่อนคมงำประกายถึงเพียงนี้!หยานเล่อคล้ายประหลาดใจไม่น้อย จับจ้องลานประลองตาไม่กะพริบ “เสี่ยวม่อมีฝีมือเช่นนี้ด้วย?” มันเพิ่งกลับมายังสำนัก ไม่ทันได้ทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับจั่วม่อ เห็นจั่วม่อปลดปล่อยพลังกระบี่อันวิจิตรตระการตาออกมา ถึงกับตื่นตะลึงอยู่บ้างเผยเหยียนหรานกล่าวยิ้มๆ ว่า “อย่าเพิ่งใจร้อน รอสักครู่เจ้าอาจประหลาดใจยิ่งกว่านี้”สถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน จั่วม่อผู้ซึ่งถูกกำหนดโชคชะตาให้พ่ายแพ้ จู่ๆก็สำแดงกระบวนท่ากระบี่อันร้ายกาจ บันดาลให้ทุกผู้คนทวีความสนใจขึ้นมาหลัวหลีแม้ถูกกักขังไว้ในใจกลางเจ็ดวังวนปราณกระบี่ แต่ใบหน้ายังคงไม่แยแส มันยืนแน่วนิ่งคล้ายไม่ขยับแม้แต่ปลายนิ้ว แต่ปราณกระบี่เจ็ดวังวนอันเกรี้ยวกราดพลันหยุดลงอย่างเฉียบพลัน รังสีปราณกระบี่ฉกฟาดฟันปะทุพล่านอย่างไร้รูปแบบ แต่กลับไม่มีรังสีปราณกระบี่สายใดทะลวงเข้าไปในรัศมีห้าก้าวรอบกายหลัวหลีได้“หลัวหลีไม่ได้เกียจคร้านเลย” เผยเหยียนหรานสีหน้าพึงใจ หันไปถามซินหยาน“กระบวนท่า [ทลายว่างเปล่า] นี้เป็นขั้นใด?”“ขั้นที่ห้า” ซินหยานตอบ“อืม หลัวหลีพรสวรรค์ไม่เลวจริงๆ น่าเสียดายที่พบพานเหวยเสิ้ง” หยานเล่อกล่าวอย่างไม่ทันคิดแต่ผู้อื่นพอฟัง สีหน้าก็อึดอัดใจอยู่บ้าง เหวยเสิ้งความสามารถเด่นล้ำกว่
