ด นึกถึงเส้นทางที่กระบี่ผลึกน้ำแข็งกรีดวาดเป็นเส้นโค้งอันจริงแท้ชนิดหนึ่ง ราวกับสายน้ำรินหลั่งลงจากภูผา ทั้งราบเรียบ ลื่นไหล และสอดคล้องกับธรรมชาติถึงขีดสุด ท่วงท่านี้สมควรเป็น [ธาราไหลหลั่ง]ตามที่กล่าวไว้ในเคล็ดกระบี่เพลิงธารา ถือเป็นความคืบหน้าก้าวเล็กๆ ก้าวหนึ่ง แต่จั่วม่อไม่พอใจอย่างยิ่ง กระบวนท่าเมื่อครู่หากหลอมรวมเจตจำนงกระบี่เข้าไปด้วยกระบี่นี้สมควรทะลวงลึกเข้าไปในหน้าผาไม่น้อยกว่าสามฉื่อทันใดนั้นในจิตใจของจั่วม่อพลันรู้สึกว่ามีคนผู้หนึ่งเข้ามาในหุบเขา ระยะนี้นอกเหนือจากฝึกปรือเพลงกระบี่แล้ว เวลาที่เหลือทั้งหมดของมันทุ่มเทลงไปในการเข้าฌาน ดังนั้นนอกจากฝีมือกระบี่จะรุดหน้าดุจติดปีกบินแล้ว พลังบำเพ็ญเพียรก็ยังเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว!“ศิษย์พี่หญิง” จั่วม่อพบเห็นหลี่อิงฟั่ง ค่อยคลายการระวังปั้องกันลงหลี่อิงฟั่งพอเห็นสภาพจั่วม่อพลันสะท้านขึ้นคราหนึ่ง จากนั้นนางขมวดคิ้วฉับ“ศิษย์น้อง การต่อสู้แม้สำคัญ แต่เร่งรีบเกินไปก็ไม่ดี หากเจ้าเหน็ดเหนื่อยเกินไป เกรงว่าจะได้ผลตรงกันข้ามเสียมากกว่า”“ข้าไม่เป็นไร” จั่วม่อตอบ“นี่ให้เจ้า” หลี่อิงฟั่งไม่ทราบจะปรามจั่วม่ออย่างไร ได้แต่ยื่นม้วนหยกมาให้ “ศิษย์พี่หญิงซวีอีเซี่ยกลับมาถึงสำนักแล้ว ม้วนหยกนี้เป็นนางมอบให้แก่ข้า ภายในบันทึกไว้ด้วยภาพการต่อสู้ครั้งหนึ่งของศิษย์พี่หลัวหลี เจ้าควรหาเวลาว่างลองชมดู”จั่วม่อนิ่งงัน มันไม่เคยคาดคิดว่าจะมีเรื่องเ
