หลี่อิงฟั่งสะลึมสะลือเล็กน้อยขณะที่เปิดประตูร้าน ตั้งแต่ที่ซือฟูั่แล่นกลับไปยังภูเขาสุญตาเมื่อหลายวันก่อน มันยังคงไม่กลับมา สองวันมานี้ เนื่องจากซือฟูั่ไม่อยู่ นางได้แต่ปิดร้านเอาไว้ก่อน พอดีกับที่สินค้าในร้านล้วนขายออกไปจนเกือบหมดสิ้นแล้ว โอสถปราณของอาจารย์อาหญิงสี่ซึ่งจะเป็นสินค้าชุดต่อไป ก็ยังไม่ได้ออกจากกระถางหลอมกลั่นด้วยซ้ำ ดังนั้นนางแทบไม่เหลือสินค้าที่จะขายในร้านอีกสำนักกระบี่สุญตาเป็นเพียงสำนักเล็กๆ แห่งหนึ่ง ไม่ได้มีสินค้ามากมายหลายชนิดนัก ในตงฝูพวกมันเพียงมีหน้าร้านเล็กๆ แห่งเดียว สินค้าที่ขายส่วนใหญ่เป็นโอสถปราณของอาจารย์อาหญิงสี่และยุทธภัณฑ์เวทซึ่งอาจารย์ลุงรองซินหยานหลอมสร้างขึ้น หากไม่มีเรื่องใดเป็นพิเศษ ปกตินางจะนอนหลับ หลังจากผ่านเข้าสู่ด่านจู้จี อันที่จริงไม่จำเป็นต้องหลับนอนมากนัก อย่างไรก็ตาม สำหรับอิสตรีแล้วการนอนหลับไม่ใช่เพียงแค่ความต้องการประการหนึ่ง แต่ยังเป็นรูปแบบของความสุขความผ่อนคลายอีกด้วย ในด้านนี้หลี่อิงฟั่งก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น นางมักจะนอนหลับบ่อยๆ เสียจนดวงตาเบลอ กลับกลายเป็นมึนงงซึมกะทือ แตกต่างจากความเฉลียวฉลาดและมากน้ำใจตามปกติของนางหือ?ในความสับสนมึนงง หลี่อิงฟั่งคล้ายพบเห็นผู้คนมากมายอยู่นอกประตู ลองขยี้ตาดูอีกที พอเห็นชัดตานางถึงกับตกตะลึงพรึงเพริด อาการสะลึมสะลือหายวับเป็นปลิดทิ้งเหม่อมองไปยังฝูงชนหนาแน่นแออัด ชาวาบไปทั้งร่างผู้คนมากมายกระไรปานน
