ญิงห่าวหมิ่น จริงๆเลย มันคิดว่ามันเป็นใคร!”“อ้อ ข้ายังจำได้ว่าเสี่ยวม่อเป็นคนที่มั่นคงและอดกลั้นยิ่ง ไฉนกระทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้?”“จะมีอะไร๊ พอคนตัวเล็กๆ ได้เพลิดเพลินกับความสำเร็จ พวกมันก็มักจะกลายเป็นจองหองพองขนเช่นนี้ละ!”จั่วม่อขายสมุนไพรปราณกับหญ้าปราณที่เติบโตได้ที่ออกไปทั้งหมด และได้รับอีกหนึ่งชิ้นจิงสือระดับสามคำนวณคร่าวๆ เวลานี้จั่วม่อมีหกชิ้นจิงสือระดับสามอยู่ในมือนี่เป็นผลรวมมหาศาลที่จั่วม่อไม่เคยแม้แต่จะนึกถึง ไม่นานมานี้ รายได้ประจำปีของมันยังอยู่ที่ยี่สิบชิ้นจิงสือระดับสองหรือมากกว่านั้นนิดหน่อย หกชิ้นจิงสือระดับสามเปล่งประกายเงางามและแผ่ซ่านแรงสั่นสะเทือนของพลังปราณอันแข็งแกร่งออกมา“นี่คือทุกสิ่งที่ข้ารวบรวมมาได้ ให้แก่เจ้าทั้งหมด”จั่วม่อกล่าวพลางโยนหกชิ้นจิงสือระดับสามไปยังผูเยาผูเยายิ้มกว้าง รับจิงสือไปถือเล่นในมือขวา โยนขึ้นเบาๆ แล้วคว้าจับอย่างอ่อนโยนสีหน้ามึนเมาขณะที่กล่าวว่า “เสียงใสเสนาะหูดีแท้ จิงสือเป็นสิ่งที่น่าเชื่อถือที่สุดในโลกอย่างแท้จริง”“สอนข้าให้ฝึกมัน!”จั่วม่อบอกด้วยสุ้มเสียงเด็ดเดี่ยว พลางนำม้วนหยกเคล็ดกระบี่เพลิงธาราออกมาทีท่ามันเหนื่อยล้าอยู่บ้าง ใบหน้าผีดิบซีดเล็กน้อย แต่ดวงตาคู่นั้นสว่างโร่ประหนึ่งกองไฟที่กำลังลุกโชนสองกอง บ้าคลั่งและดุร้าย—-สู้สุดชีวิต!
