อ นัยน์ตาของผูเยามืดมนลงในบัดดล มุมปากยกยิ้มจาง ๆ ไม่ทราบว่ากำลังนึกถึงเรื่องราวอันใดเสียงกู่ร้องของจั่วม่อยิ่งมายิ่งแหบลึก ทั้งโหยหวนสุดจิตสุดใจ เปลวไฟทั่วร่างดูเหมือนจะทรงพลังมากขึ้นเรื่อย ๆผูเยาสีหน้าแปรเปลี่ยน นิ่งงันไปครู่หนึ่ง ดวงตาค่อยกลับเป็นปกติ พึมพำกับตัวเอง“เอาเถอะ เมื่อเป็นคนที่เจ้าเลือก ข้าจะลองให้โอกาสดูสักหน”จบคำ พลันจี้ดัชนีใส่จั่วม่อ จั่วม่อดุจถูกฟาดด้วยค้อนมหึมา ปลิวลิ่วไปร่วงลงในสระน้ำเย็นเฉียบ ท่ามกลางสะเก็ดน้ำสาดกระเซ็นระลอกหนึ่งจั่วม่อประหนึ่งหินหนักก้อนหนึ่ง พอหล่นลงในสระ ก็จมดิ่งลงอย่างรวดเร็ว ที่พิสดารพันลึกก็คือเปลวเพลิงสีแดงเข้มซึ่งลุกโหมรอบร่างมัน กลับไม่ได้รับผลกระทบจากน้ำแม้แต่น้อย ยังคงเต้นเร่าโหมไหม้อย่างบ้าคลั่งดุจเดิมช่วงเวลานี้เอง สายธารน้ำแข็งในทะเลแห่งจิตสำนึกของจั่วม่อพลันเริ่มถาโถม กดทับไปข้างหน้า เหล่าผลึกน้ำแข็งที่อัดแน่นอยู่ในธารน้ำแข็งถูกผลักดันด้วยแรงที่มองไม่เห็น ไหลไปอย่างช้า ๆ ค่อย ๆ ม้วนตัว เร่งการเคลื่อนไหวเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ธารน้ำแข็งตรงแน่วอันเงียบสงบ ภายในชั่วกระพริบตาเดียว ก็แปรสภาพกลายเป็นแม่น้ำที่มีแต่ปราณกระบี่ใหญ่น้อยสุดคณานับแล่นพล่านไปทั่วฟูั่ ฟูั่ ฟูั่!เหล่าปราณกระบี่เหินลิ่วไปตามผิวน้ำ แล้วทะยานขึ้น พุ่งโถมเข้าใส่เปลวเพลิงที่อยู่รอบ ๆ ฝังแม่น้ำทันทีที่เจตจำนงกระบี่น้ำแข็งทิ่มแทงใส่เปลวเพลิงที่เต้นเร่าด้านข้างชายฝัง เรื่อ
