มือของจั่วม่อคลายออก แล้วทันใดนั้นก็กำหมัดเกร็งแน่นร่างมันงอโค้งลง รวบรวมเรี่ยวแรงทั่วร่างในชั่วพริบตา ดวงตาเบิกโพลง แดงฉานดุจโลหิตผู้ใด?ผู้ใดอยากควบคุมข้า?ผู้ใดเปลี่ยนใบหน้าข้า ลบความทรงจำข้า?ผู้ใด… … ฝีมือผู้ใด… …ฝีมือผู้ใดกระทำมารดามันเช่นนี้!จากส่วนลึกของจิตใจ ความคิดมากมายนับไม่ถ้วนไหลผ่านโดยไม่อาจควบคุม จากส่วนลึกของร่างกาย บังเกิดความเจ็บปวดที่เลือดเนื้อถูกเผาไหม้และความเย็นเยียบทะลุกระดูก ภายในดวงตาอันเต็มไปด้วยโทสะ เปลวเพลิงถูกกลืนกินโดยกระแสน้ำสีโลหิตฝีมือผู้ใด… … ฝีมือผู้ใด… … ฝีมือผู้ใด… …ไอ้บัดซบตัวใด!สารเลว!โลหิตในอกมันคำรามกึกก้อง ความโกรธแค้นและความโศกศัลย์จากส่วนลึกของหัวใจระเบิดเปรี้ยงดุจภูเขาไฟปะทุ ในทันทีทันใด มันกลืนกินทั้งไฟทั้งน้ำแข็งไปจนหมดสิ้นจั่วม่อเหมือนถูกคำสาปควบคุม ผนึกพลังทั่วร่างสู่กำปัน กระแทกหมัดออกไปสุดแรงเกิด!พร้อมกันนั้นก็บังคับเปลวเพลิงแดงเข้มอันเย้ายวน หลอมรวมลงไปในหมัด หมัดนั้นกระแทกใส่ผนังหินด้านข้างสระอย่างหนักหน่วงตูม!โดยมีหมัดของจั่วม่อเป็นศูนย์กลาง รอยแตกบนแผ่นหินแล่นเปรี๊ยะเป็นรูปใยแมงมุม รอยไหม้เกรียมแผ่กระจายวาบเป็นวง จากศูนย์กลางของการอัดกระแทกตูม!อีกหนึ่งหมัด! เศษหินกระเด็นว่อนอยู่ในน้ำ บางเศษพุ่งเฉียดร่างของจั่วม่อ สร้างบาดแผลจำนวนหนึ่ง โลหิตสด ๆ พรั่งพรูออกมา ละลายปะปนไปกับน้ำในบัดดลตูม ตูม ตูม!สองหมัดรัวเป็นชุด จั่วม่อติดอยู่ในส
