เฉินยิ้มรับ
“งั้นก็ตกลงตามนี้นะ! อีกเจ็ดวันข้าจะจัดงานที่ตำหนักชิงฉวน เจ้าอย่าลืมมาล่ะ!”
หลินชิงชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเขินอาย
“ตกลง!”
ซูเฉินพยักหน้ารับ จากนั้นกล่าวลาทั้งสอง
“สาวน้อยเอ๋ย บอกข้าหน่อยเถอะ เจ้าแอบชอบซูเฉินแล้วใช่ไหม? แต่อย่างไรเสีย ข้าก็ชักจะหลงเสน่ห์ชายหนุ่มผู้ทั้งหล่อเหลาและอัจฉริยะเช่นนี้เข้าแล้วสิ!”
จวินจื้อหลิงเอื้อมมาตบบ่าหลินชิงชิง พลางแซวหยอก
“ขะ…ข้าเปล่านะ! อย่าพูดมั่ว! ที่เชิญเขาไปก็เพราะอีกเจ็ดวันจะมีแขกจากแคว้นต้าเยียนมาร่วมงาน ข้าอยากให้ซูเฉินช่วยรักษาความสงบต่างหาก!”
หลินชิงชิงหน้าแดงจัด
“แคว้นต้าเยียน? หรือว่าจะเป็นองค์ชายรัชทายาทแห่งต้าเยียน? มาขอสู่ขอเจ้าอย่างนั้นหรือ?”
จวินจื้อหลิงทำหน้าฉงน
“ข้าไม่รู้หรอก! แต่ข้าไม่ชอบคนผู้นั้นเลย รู้สึกว่าเขามาไม่ด้วยเจตนาดีแน่นอน ถ้าซูเฉินอยู่ด้วย อย่างน้อยเขาก็ช่วยสั่งสอนคนผู้นั้นแทนข้าได้!”
หลินชิงชิงส่ายหน้าช้าๆ
“เจ้าช่างให้ความสำคัญกับบุรุษมากกว่าเพื่อนเสียแล้ว! หากต้องการคนช่วยสั่งสอน ข้าก็ช่วยเจ้าได้ไม่ใช่หรือ? ไม่ต้องห่วง ข้าจะไปอยู่ข้างเจ้าแน่นอน!”
จวินจื้อหลิงโอบคอหลินชิงชิงกล่าวอย่างองอาจ
……
เมืองหลวง ตระกูลจาง
จางหง ผู้นำตระกูลจาง กับเหล่าผู้อาวุโส กำลังประชุมกันอยู่
บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความตึงเครียด!
“ไอ้สารเลวนั่นเป็นหลานของหลิวเหวินหยานอย่างนั้นหรือ? บัดซบ! บัดซบจริงๆ!”
ดวงตาจางหงแดงก่ำ เต็มไปด้วยควา