บรมบ่มเพาะมัน และอำนวยความสะดวกให้แก่มันในหลาย ๆ ด้าน แต่จะอย่างไรยังคงมีข้อจำกัดแต่เมื่อเทียบกับสภาพการณ์ของจั่วม่อ สถานการณ์ของเว่ยหนานในอดีตยังยากเย็นแสนเข็ญยิ่งกว่า ดังนั้นเส้นทางที่มันได้บุกเบิกทิ้งไว้ มีคุณค่ามหาศาลสำหรับการต่อยอดดัดแปลงของจั่วม่อนั่งอยู่บนหลังห่านจะงอยเทาที่สำนักมอบให้แก่มัน จั่วม่อนำถุงผ้าทั้งใหญ่ทั้งเล็กออกมา ขณะที่มันนั่งอย่างเกียจคร้านบนหลังของห่าน ของเหล่านี้ทั้งหมดเป็นของกำนัลที่ผู้อื่นมอบให้มัน แต่มันไม่ได้ใช้ประโยชน์ จึงวางแผนที่จะเปลี่ยนสิ่งของทั้งหมดเป็นจิงสือ แม้ว่าจะได้ไม่มากเท่าใด แต่เวลานี้มันไม่มีทางอื่น หรือจะหวังให้ผูเยาคายจิงสือออกมาบ้าง? นั่นเป็นไปไม่ได้แน่ๆผูเยาเอาแต่นั่งหลับตาอยู่บนปั้ายหินสุสานทุกวี่วัน ดูคล้ายมันนั่งเข้าฌาน แต่อย่างมันยังจำเป็นต้องฝึกปรืออีกหรือไม่? จั่วม่อเองก็กระหายใคร่รู้อยู่ไม่น้อยแต่ตอนนี้จั่วม่อยังไม่คิดจะตอแยมัน ผูเยาอารมณ์แปรปรวน โหดเหี้ยม ซ้ำยังคลุ้มคลั่งฟันเฟือน แต่พลังฝีมือกลับลึกล้ำสุดหยั่งคาด บุคคลเช่นนี้ท่านไม่มีวันรู้ว่ามันจะทำอะไรต่อไป ท่านไม่เคยคาดเดาได้ว่าในใจมันกำลังคิดอันใด ท่านยังคงไม่ทราบว่าเปั้าหมายที่แท้จริงของมันคือสิ่งใดจั่วม่อรู้สึกว่าผูเยาสมกับเป็นอสูรที่แท้จริง มันจะให้สิ่งล่อใจที่ทำให้วิญญาณของท่านสั่นสะเทือน และเมื่อท่านเผลอเพลิดเพลินถึงขีดสุด จะเป็นเวลาที่ท่านตกลงสู่ก้นบึ้งนรกด้วยการทรม
