เผยเหยียนหรานทอดตามองจั่วม่อผู้ยังยืนซึมเซา มุมปากกลั้นยิ้ม ดวงตาทอประกายขบขัน กล่าวต่อว่า“ศิษย์ฝั่ายในทุกคนล้วนกราบอาจารย์เป็นหลักของตน เจ้าในเมื่อครอบครองปั้ายหยกชุนหยา สมควรเข้าอยู่ในแนวทางของอาจารย์อาหญิงสี่ อาจารย์อาหญิงสี่ของเจ้าเชี่ยวชาญการหลอมกลั่นโอสถ ไม่มีผู้ใดในสำนักยกขึ้นเปรียบกับนางได้ในความรอบรู้เรื่องสมุนไพรปราณ กระทั่งในตงฝู ความรอบรู้ของนางยังมีชื่อเสียงไม่น้อย หากข้าจะให้เจ้าเป็นศิษย์ของนาง เจ้าคิดเห็นเช่นไร?”จั่วม่อสะท้านขึ้นทั้งร่าง แล้วตอบสนองในฉับพลัน รีบคุกเข่าโขกศีรษะไปทางสือฟั่งหรง พลางตะโกนเสียงดัง “ศิษย์คารวะซือฟูั่!”(ซือฟูั่-ท่านอาจารย์)การเข้าสู่สายการปกครองของอาจารย์อาหญิงสี่เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับมันทักษะที่มันมีล้วนอยู่ในแนวทางการเพาะปลูกพืชปราณทุกชนิด และสิ่งเหล่านี้เป็นประโยชน์มากต่อการหลอมกลั่นโอสถ ควรทราบว่าวิถีแห่งการหลอมกลั่นโอสถนั้นจำเป็นต้องใช้ทรัพยากรสมุนไพรปราณมากมายมหาศาลทีเดียว“ลุกขึ้น” สือฟั่งหรงตอบรับเบา ๆ สุ้มเสียงยังคงเย็นชาดังเช่นปกติจั่วม่อยืนขึ้นอย่างเชื่อฟัง“ศิษย์น้องหญิง ต่อไปฝากให้เจ้าดูแลมันด้วย” เผยเหยียนหรานกล่าวอย่างเคร่งขรึม“ศิษย์พี่เจ้าสำนักอย่าได้กังวล ข้าจะไม่ปิดบังสิ่งที่ข้ารู้ทั้งหมด แต่หากมันไม่เต็มใจพากเพียรพยายามเอง ศิษย์พี่ท่านไม่อาจโทษว่าข้าทีหลัง”ถ้อยคำอันเย็นชาของสือฟั่งหรงไม่ผิดอันใดกับอ่างน้ำเย็นเฉียบราดใ
