ไปผูเยาเมินเฉยต่อการแข็งขืนน้อย ๆ อันน่ารักของจั่วม่อ “ข้าจะขึ้นราคาวันละสิบชิ้นทุก ๆ วัน”จั่วม่อแทบกระอักเลือด แต่ผูเยามีเปรียบอย่างสมบูรณ์ มันไหนเลยจะมีทางเลือกอื่นได้แต่กัดฟัน กล่าวอย่างเดือดดาล “ประเสริฐมาก ห้าสิบก็ห้าสิบเถอะ!”กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงจิงสือย้ายกระเปั๋าฟังกระจ่างชัดเป็นอย่างยิ่งจั่วม่อแน่ใจว่าผูเยาตั้งใจกระทำเช่นนี้ตั้งแต่แรก!จั่วม่อขบกรามอย่างชิงชัง แต่มันไม่มีปัญญาต่อต้านเลย ผลประโยชน์มหาศาลดึงดูดใจมันมากกว่า หากเจ้าแมลงทองทมิฬสามารถค้นพบเส้นชีพจรปราณปฐพีได้จริงสำหรับมันแล้ว จิงสือที่เสียไปไม่นับว่ามากมายกระไรเมื่อเทียบกับผลประโยชน์ระยะยาวที่จะได้รับ หากค้นพบเส้นชีพจรปราณปฐพีจริง ต่อไปมันสามารถบุกเบิกสร้างพื้นที่ทุ่งปราณระดับสูงขึ้นมา เมื่อรวมกับทักษะในฐานะเกษตรกรปราณของมัน ไม่ว่าจะปลูกพืชอันใด ย่อมมั่นใจได้ว่าทำกำไรได้มากขึ้นอย่างแน่นอนตอนนี้มันเป็นศิษย์ฝั่ายในแล้ว ต่อให้ค้นพบเส้นชีพจรปราณปฐพีเส้นใหม่ นอกจากแบ่งปันบางส่วนให้แก่สำนักแล้ว ส่วนใหญ่ยังคงตกอยู่ในมือของมันจิงสือเป็นหนึ่งในปัจจัยแห่งความแข็งแกร่ง โดยเฉพาะด้านข้างของมันยังมีเยาม๋อจอมละโมบ ที่โลภมากยิ่งกว่าซิวเจ่อเสียอีก อย่างเจ้าผูเยาตนนี้!ผูเยาโยนเวทวิชาเสี้ยวหนึ่งมาให้มัน เวทวิชานี้ช่วยให้จั่วม่อสามารถควบคุมแมลงปราณได้ แต่มีเนื้อหาน้อยมาก ทั้งยังเรียนรู้ได้อย่างง่ายดาย จั่วม่อใช้เวลาเพียงไม่นานก็ร่ำ
