อย่างกับหลุมลึกไร้ก้นบึ้งที่เอาแต่สวาปามจิงสือเข้าไปว่ากันว่าเผ่าอสูรสามารถสูบกินดวงวิญญาณ แต่จะอย่างไร เมื่อเทียบกับซิวเจ่อด่านเลี่ยนชี่เช่นมัน อสูรปิศาจแข็งแกร่งเกินกว่าที่จะเอาชนะได้ เป็นอัตลักษณ์ที่ห่างไกลอย่างไม่น่าเชื่อ พวกมันมีความสามารถกัดกินวิญญาณได้จริงหรือไม่ ผีเท่านั้นที่จะรู้ในภายภาคหน้า มันสมควรหาเวลาว่างไปยังหอคัมภีร์ของสำนักบ้าง อาจเป็นไปได้ที่จะเสาะพบร่องรอยบางอย่าง จะอย่างไรตอนนี้มันเป็นศิษย์ฝั่ายใน หอคัมภีร์ย่อมเปิดกว้างสำหรับมันอยู่แล้วแต่ในเวลานี้ มันได้แต่ยอมจำนนไปพลาง ๆ ก่อน“ตกลง” จั่วม่อกัดฟัน ตกลงใจจ่ายจิงสือแลกข้อมูลเพียงจบคำของมันเท่านั้น ห้าชิ้นจิงสือระดับสองก็หายวับไปจากถุงเงิน ในส่วนนี้ผูเยาคล้ายดีขึ้นกว่าเดิมมาก อย่างน้อยก็ไม่เคยฉกไปเกินราคาที่บอก“ใช่” ผูเยาพ่นคำตอบออกมาหนึ่งคำจั่วม่อตาลุกวาบ ในใจปลาบปลื้มยินดี มันยังจดจำได้แม่น ผูเยาเคยกล่าวว่าแมลงทองทมิฬระดับที่สี่ สามารถเสาะหาเส้นชีพจรปราณปฐพี“ทำอย่างไรจึงจะเสาะพบเส้นชีพจรปราณปฐพี?”“ห้าสิบชิ้นจิงสือระดับที่สอง!” ผูเยาทำการขูดรีดโดยกระทั่งตายังไม่ยอมลืมขึ้นมามองจั่วม่อได้แต่เหม่อมองอย่างโง่งม ผ่านไปครู่ใหญ่ ค่อยกรีดร้องโหยหวน “เจ้าฆ่าข้าเสียเถอะ!”นี่มันครุ่นคิดวางแผนไว้ล่วงหน้าชัดๆ ! ทั้งเนื้อทั้งตัวจั่วม่อมีจิงสือเหลือเพียงห้าสิบสองชิ้นเท่านั้น นึกไม่ถึงว่าผูเยาพอเปิดปาก ก็สูบทรัพย์สินทั้งหมดของมัน
