้งที่ศิษย์น้องช่วยกำจัดวัชพืชให้ข้าเมื่อไม่นานมานี้ ข้าตระหนักดีว่าสำนักเราจะมีเกษตรกรปราณเกิดขึ้นในไม่ช้า แต่กระทั่งตัวข้าเองก็คาดไม่ถึง ว่าศิษย์น้องจะรวดเร็วทันใจถึงเพียงนี้ ศิษย์น้องจั่วม่อ ยินดีด้วย!”“ข้าแค่โชคดี แค่โชคดีเท่านั้น!” พอเผชิญหน้ากับอาจารย์อาหยานเล่อ จั่วม่อกลายเป็นใจเต้นตึกตักขึ้นมาทันที ก็เจ้าปิศาจจอมวายร้ายตัวหนึ่งยังคงอาศัยอยู่ในหัวของมันนี่เองหากอาจารย์อาเกิดค้นพบเจ้าบ้านั่นเข้า… …จั่วม่อแทบไม่อาจรักษาความเยือกเย็นไว้ได้ ปากกล่าวละล่ำละลัก “สองสามวันมานี้ข้าเผอิญโชคดีมาก ทีแรกแม้แต่ตัวข้าเองยังคิดว่าต้องใช้เวลาอีกยาวนาน”“นี่ยิ่งชัดเจนว่าสำนักเรากำลังจะรุ่งโรจน์ในไม่ช้า!” รอยยิ้มบนใบหน้าหยานเล่อกลายเป็นฮึกเหิม “มาเถอะ วันนี้เป็นโอกาสแห่งความยินดี จงเลือกสิ่งที่เจ้าชอบ ถือว่าเป็นของขวัญจากอาจารย์อาผู้นี้”หลี่อิงฟั่งที่ด้านข้างส่งยิ้มมาให้ พลางกล่าวเสริมว่า “ใช่ ใช่ ศิษย์น้องจู่โจมอย่างคาดไม่ถึง กระทั่งข้าผู้เป็นศิษย์พี่หญิง ยังไม่มีเวลาตระเตรียมของขวัญให้”“ไม่ต้อง ไม่ต้อง ศิษย์พี่หญิงเกรงใจเกินไปแล้ว” จั่วม่อโบกมือเป็นพัลวัน ยืนอยู่เบื้องหน้าอาจารย์อาสาม มันขวัญอ่อนถึงขีดสุด ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงๆแต่จนใจที่อาจารย์อาสามเริ่มสนทนา พลางดึงมันเดินไปพร้อมกันหากถามว่าผู้ใดมั่งคั่งที่สุดในสำนักย่อมเป็นอาจารย์อาสามผู้นี้เอง อาจารย์อาสามหยานเล่อรับผิดชอบจัดการดูแลทรัพย