่างาม ไต่ขึ้นไปตามเส้นทางภูเขา ผ่านบรรดาศิษย์ฝั่ายนอกที่ยืนนอบน้อมอยู่สองฟากข้างห้องโถงสุญตาเป็นสถานที่ประชุมของสำนักกระบี่สุญตา หลายเหตุการณ์สำคัญของสำนักมักถูกจัดขึ้นที่นี่ ครั้นเมื่อพวกจั่วม่อทั้งสามเข้ามาถึง ท่านเจ้าสำนักกับอาจารย์อาที่เหลือล้วนรอคอยอยู่ในห้องโถงสุญตาแล้ว พวกมันยังคงสีหน้าเบิกบานใจอยู่จางๆความจริงที่ว่าใครบางคนจากสำนัก สามารถมีสิทธิ์ได้รับปั้ายหยกชุนหยา แน่นอนว่านำมาซึ่งความปิติยินดีอันไม่คาดฝัน อีกทั้งมันยังเป็นเพียงศิษย์อายุเยาว์ผู้หนึ่ง อนาคตของมันย่อมยาวไกลไร้ขีดจำกัดเริ่มแรกปรากฏเหวยเสิ้งผู้มีพรสวรรค์อันเด่นล้ำ และยามนี้ยังมีศิษย์ด่านเลี่ยนชี่ผู้หนึ่งได้รับปั้ายหยกชุนหยา จะไม่ให้พวกมันสุขสราญบานใจได้อย่างไร!เผชิญหน้าอาจารย์อาครบทุกท่านเป็นครั้งแรก จั่วม่อเกิดวิตกจริตขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ โดยเฉพาะอาจารย์อาซินหยานกับดวงตาเย็นเยียบคู่นั้น บันดาลให้มันรู้สึกราวกับถูกกระบี่เล่มหนึ่งจี้ใส่กลางหลังตลอดเวลา ตลอดทั้งร่างแข็งทื่อไปหมดกรุณาเถอะ… กรุณาเถอะ… ผูเยาอย่าได้ก่อกวนเอาตอนนี้เป็นอันขาด!ขณะที่จั่วม่อกระวนกระวายจนแทบทานทนไม่ไหว ท่านเจ้าสำนักเผยเหยียนหรานก็เอ่ยปาก“ทีแรกที่ข้าเก็บเจ้ามา ข้าไม่ได้คาดหวังกับเจ้ามากนัก ทั้งไม่ได้ให้การดูแลเป็นพิเศษอันใด การที่สามารถบรรลุความสำเร็จเช่นนี้ได้ ล้วนเป็นความดีความชอบและความมานะบากบั่นของเจ้าเอง ช่างหาได้ยากนัก เจ้าไม่เคย