งประตูภูเขา เหล่าศิษย์ฝั่ายนอกตั้งแถวเรียงราย รอคอยต้อนรับการมาของพวกมัน เห็นได้ชัดว่าท่านเจ้าสำนักได้ทราบข่าวเรื่องที่มันได้รับปั้ายหยกชุนหยาแล้วสายตาของผู้คนที่จ้องมองจั่วม่อซับซ้อนถึงที่สุด ทั้งอิจฉา ริษยา ชื่นชม นับถือ ไม่พอใจ ไม่ยินยอมพร้อมใจ… …ก่อนหน้านี้ พวกมันล้วนเป็นศิษย์ฝั่ายนอกเช่นเดียวกัน แต่มาวันนี้ พวกมันจำเป็นต้องออกมาต้อนรับจั่วม่อ หลายคนไม่แปลกใจที่ศิษย์พี่เหวยเสิ้งกลายเป็นศิษย์ฝั่ายใน เนื่องจากมันเข้มแข็งเป็นลำดับแรกในหมู่ศิษย์ฝั่ายนอกทั้งมวล ทั้งยังประทับภาพอันทรงพลังไว้ในหัวใจของพวกมันตั้งแต่แรกแต่ในหมู่พวกมัน จั่วม่อไม่ใช่ผู้ที่เด่นล้ำถึงเพียงนั้น นอกเหนือจากเคล็ดเมฆฝนหล่นรินกับใบหน้าผีดิบของมันแล้ว แทบไม่มีอันใดให้จดจำเป็นพิเศษบางคนลอบมองจั่วม่ออย่างระมัดระวัง ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว พวกมันเคยข่มเหงรังแกจั่วม่อ และเกรงว่ามันจะมาคิดบัญชีคืนในยามนี้ กระทั่งคนที่โง่งมที่สุดยังทราบ ว่าจั่วม่อจะต้องกลายเป็นศิษย์ฝั่ายในอย่างแน่นอนมองตาของคนเหล่านี้ จั่วม่อส่วนหนึ่งในใจไม่ค่อยยินดีนัก แต่ก็รู้สึกโล่งใจอยู่บ้างมันในที่สุดหลุดพ้นจากกลุ่มคนเหล่านี้ นั่นหมายความว่ามันมีความรุดหน้า สำหรับมันตอนนี้ ไม่ว่าความรุดหน้าใดก็ล้วนมีค่าอย่างไม่น่าเชื่อ อีกทั้งมันไม่จำเป็นต้องใส่ใจสายตาของบรรดาศิษย์ฝั่ายนอกเหล่านี้อีกแล้วห่านจะงอยเทาไม่ได้หยุดลง แต่ค่อย ๆ บินช้า ๆ อย่างโอ่อ่าสง
