่วม่อไม่มีจิงสือมากกว่านี้แล้วอีกหลายวันต่อมา มันยังคงไม่มีความคิดใด ความดื้อรั้นในกระดูกของมันเริ่มถูกปลุกเร้าขึ้นมาอีกหนกระบวนท่าดัชนีเป็นสิ่งใดกันเล่า?มันเค้นสมองคิดพลิกแพลงหาวิธีการในที่สุด จั่วม่อยกอ่างล้างหน้าเข้ามา จุ่มสองมือจมลงในน้ำจนมิด จากนั้นเริ่มฝึกฝนกระบวนท่าดัชนีใต้น้ำใต้น้ำให้ความรู้สึกแตกต่างออกไปอย่างที่คาด แรงต้านทานสูงขึ้นมาก กระบวนท่าดัชนีที่เดิมทีคล่องแคล่วช่ำชอง กลับกลายเป็นมั่วซั่วกระเจิดกระเจิงไปในทันทีจั่วม่อตระหนักขึ้นมาในฉับพลัน มันรู้สึกว่าค้นพบแล้ว!สิ่งที่มันกลัวที่สุดคือหาทิศทางไม่พบ ตราบเท่าที่มันหาหนทางที่สมควรเดินไปได้ ไม่ว่าจะปัญหาใหญ่สักเท่าใด มันก็สามารถเอาชนะจนได้ในช่วงเวลาอันวุ่นวายกับการฝึกปรือนี้เอง ซือเสียงกับเหลียงลั่วก็มาเยี่ยมเยือนมันตามที่เคยกล่าวไว้ การมาของพวกมันบันดาลให้จั่วม่อรู้สึกเหนือคาดอยู่ไม่น้อย ทีแรกมันคิดว่าทั้งคู่ไม่มีความจริงใจ เพียงกล่าวผ่านๆ เท่านั้น ไม่เคยคาดคิดว่าพวกมันจะมาจริงๆสองผู้ฝึกตนด่านหนิงม่าย มาเยี่ยมเยือนศิษย์ฝั่ายนอกด่านเลี่ยนชี่ผู้หนึ่ง ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่อยากจะเชื่อ“ฮาฮา จั่วเสี่ยวตี้ ไม่ได้พบกันเพียงไม่กี่วัน เจ้ากลับมีความรุดหน้าไม่น้อย ข้าเห็นว่าเจ้าสมควรเข้าสู่ด่านจู้จีในอีกไม่นานนัก” ซือเสียงแย้มยิ้ม จากนั้นกล่าวด้วยสีหน้าห่วงกังวลว่า “มิทราบว่าเจ้าจัดเตรียมสิ่งของจำเป็นสำหรับเข้าสู่ด่านจู้จีแล้วหรือไม่?
