ังเพิ่มศิษย์ไร้ชื่อเสียงเรียงนาม ที่อยู่เพียงด่านเลี่ยนชี่ก็เข้าถึงเจตจำนงกระบี่อีกผู้หนึ่ง!“นี่คือศิษย์พี่จั่วม่อของพวกเรา” ศิษย์สตรีคนเดิมตอบอย่างภาคภูมิใจ “ศิษย์พี่เป็นผู้มีพลังฝีมือเข้มแข็งที่สุดในบรรดาศิษย์ฝั่ายนอกของสำนักเรา!”ศิษย์สตรีคนอื่นๆ พากันพยักหน้า แสดงอาการเห็นด้วยอย่างพร้อมเพรียงเรื่องราวที่เกิดขึ้นคราวนี้ เปลี่ยนแปลงมุมมองของพวกนางที่มีต่อจั่วม่อไปอย่างสิ้นเชิง ศิษย์พี่ผีดิบอาจละโมบโลภมากไปบ้าง แต่เมื่อต้องเผชิญอันตรายขึ้นมามันไม่ยอมอ่อนข้อ ไม่ถอยหนี ทั้งยังมีสำนึกรับผิดชอบ อีกทั้งยามที่จั่วม่อบรรลุถึงเจตจำนงกระบี่ปลดปล่อยการโจมตีครั้งสุดท้ายออกมา แรงกดดันอันน่าสยดสยองนั้นถึงกับขู่ขวัญพวกนางอย่างลึกล้ำศิษย์…ฝั่ายนอก……เหลียงลั่วแทบกระอักเลือด เส้นเลือดเขียวคล้ำปูดโปนขึ้นบนหน้าผาก…ยอดอัจฉริยะที่สามารถบรรลุถึงเจตจำนงกระบี่ทั้งที่อยู่ในด่านเลี่ยนชี่ เป็นเพียงแค่ศิษย์ฝั่ายนอกผู้หนึ่ง… …มันให้สงสัยเป็นกำลัง ว่าตัวเองใช่ฟังผิดไปหรือไม่?ซือเสียงก็สะอึก ปากอ้าตาค้างไปเช่นเดียวกัน ก่อนจะกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็วรอยแย้มยิ้มบนใบหน้ามันยิ่งอบอุ่นขึ้นกว่าเดิม “สมแล้ว สมแล้ว วีรบุรุษก่อเกิดจากวัยเยาว์อย่างแท้จริง โอ้ จริงสิ ข้ามีเม็ดยาฟืนฟูปราณอยู่เม็ดหนึ่ง ช่างเหมาะสมกับเวลานี้เสียจริง มา ๆ ข้าจะช่วยให้มันกลืนกินเม็ดยา”มันล้วงขวดหยกจากอกเสื้อ เทเม็ดยาขนาดเมล็ดถั่วเขียวเมล็ดหนึ่ง
